Մութ ուժերի հարուցած գաղջը

«Չորրորդ իշխանությունը» գրում է․

Վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում իշխանությունները «դասեր քաղելու» առնվազն երկու լուրջ առիթ են ունեցել` ապրիլյան քառօրյա պատերազմն ու ՊՊԾ գնդի գրավման դեպքը, բայց երկու դեպքում էլ, մեղմ ասած, տարօրինակ դասեր են քաղել։

Ապրիլյան պատերազմից հետո, օրինակ, հարցն այնպես ներկայացվեց, թե իբր Հայաստանի ու Ղարաբաղի բարձրաստիճան ղեկավարներն ու բանակի պատասխանատուները հեչ էլ մեղավոր չեն, եղած-չեղածն ընդամենը փողի պակասի խնդիր է, ու անմիջապես էլ համազգային դրամահավաք սկսվեց։ Հիմա էլ, ահա, մի ուրիշ խանդավառությամբ գովազդվում է, թե տեսեք` ահագին գումար հավաքվեց, այդ գումարը ծախսվեց շփման գծի արդիականացման վրա, ու հիմա «էլ դու սուս» պաշտպանական գիծ ունենք։ Այսինքն` խնդիրը փողի պակասն էր, եւ ոչ թե եղած գումարները ոչ արդյունավետ (մեղմ ասած) ծախսելը, ու հետեւաբար` գերագույն-գլխավոր հրամանատարն ու պաշտպանության նախարարը ոչ մի մեղք չունեն։ ՊՊԾ գնդի գրավման փաստից եւս իշխանությունները տարօրինակ դասեր քաղեցին։ Համենայն դեպս` արդյունքները դա են ապացուցում։ Վերջին հաշվով` որեւէ մեկը չի ժխտում, որ «Սասնա ծռեր» խմբավորման գործողությունների հիմքում, ի թիվս այլ պատճառների, ընկած էին նաեւ երկրի սոցիալ-տնտեսական ծանր իրավիճակն ու քաղբանտարկյալների առկայությունը։ Եվ ի՞նչ տեղի ունեցավ «հանգուցալուծումից» հետո։ Քաղբանտարկյալների թիվը մի քանի անգամ ավելացավ, իսկ տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը նվազեց միանգամից 4,3 տոկոսով։ Եվ սա` այն դեպքում, երբ Սերժ Սարգսյանն ու Հովիկ Աբրահամյանը իրարից անկախ (եթե ոչ` իրար ինադու) խոսում էին կոռուպցիայի եւ ստվերի դեմ պայքարի ու հարկային վարչարարության կատարելագործման անհրաժեշտության մասին։ Ի դեպ` այն, որ ազգային վիճակագրական ծառայությունը 4,3 տոկոսանոց անկման փաստն արձանագրեց անմիջապես այն բանից հետո, երբ Հովիկ Աբրահամյանը խոսեց տնտեսական «տպավորիչ ցուցանիշների» մասին, իհարկե, բավականին ծիծաղելի էր, բայց նույնքան ծիծաղելի վիճակում հայտնվեց նաեւ Սերժ Սարգսյանը, որովհետեւ նա էլ իր հերթին խոսել էր հարկերի հավաքագրման «աննախադեպ բարձր ցուցանիշների» մասին, ու եթե հետագայում մեկնել էր Բրազիլիա` օլիմպիադային հետեւելու համար, ու ձեւացնում էր, թե տնտեսության հետ ոչ մի կապ չունի, դա դեռ չի նշանակում, թե ինքն իսկապես սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի համար որեւէ պատասխանատվություն չի կրում։
Չնայած` «պատասխանատվություն» ասվածը հարաբերական է (համենայն դեպս` Սերժ Սարգսյանի համար)։ Մի քանի օր առաջ նա անդրադարձավ ՊՊԾ գնդի գրավման փաստին ու իսկապես տարօրինակ միտք հայտնեց. «Որեւէ մեկը չի կարող ասել` իրավիճակը պղտորող այդ մարդիկ ընդհանրապես ո՞ւմ են ծառայում, քանի որ այսօր աշխարհում պայքարի ձեւերը բավականաչափ փոխվել են` կիրառելով տարբեր հնարքներ, եւ պետք է կարողանալ անպայման զատել թացը չորից»։ Հասկացա՞ք։ Այսինքն` այս մարդը մինչեւ հիմա կարծում է, որ «միջազգային մութ ուժերն» են դավեր նյութում իր դեմ, ընդ որում` կիրառելով պայքարի նորանոր ձեւեր, իսկ մեր պրոբլեմն ընդամենը այն է, որ առայժմ չենք հասկանում, թե կոնկրետ ո՞ր «մութ ուժերին» են ծառայում այդ «իրավիճակը պղտորողները» (ԿՀՎ, «Մոսադ», «Սավակ», ՄԻ-6, ՖՍԲ...)։ Միանգամից ասենք` այնքան էլ կարեւոր չէ, թե «ընդհանրապես ո՞ւմ են ծառայում իրավիճակը պղտորող այդ մարդիկ»։ Շատ ավելի կարեւոր է, որ միջազգային մութ ուժերը շատ խորամանկորեն են գործում` գաղտնի տեխնոլոգիաների կիրառմամբ այնպես են անում, որ նախագահի պաշտոնը զբաղեցնողն անկախ իրենից միլիարդատեր դառնա, նրա եղբոր մոտ բոլորի բիզնեսներում փայ մտնելու հակումներ առաջանան, մարզպետները քնած տեղը ինքնապաշտպանվեն, կառավարության անդամները մուլտիմիլիոնատերեր դառնան, իշխող կուսակցությունը վարակվի ընտրակեղծարարության վիրուսով եւ այլն։ Արդյունքում, հասկանալի է, հայտնվում են «իրավիճակը պղտորողներ»` առանց հասկանալու, որ անկախ իրենցից ծառայում են միջազգային մութ ուժերին։

Սերժ Սարգսյանը հենց այսպես է տեսնում իրավիճակը եւ ըստ այդմ էլ դասեր է քաղել։ Մնում է, որ հասարակությունը կարողանա «զատել թացը չորից» եւ իր հերթին դասեր քաղի։