Կարևոր մեսիջ Վաշինգտոնից` Ղարաբաղի հարցում

Հայելի / Ռուսաստանը շահագրգռված չէ ղարաբաղյան հակամարտության գոտում իրավիճակի սրմամբ, քանի որ դա կխարխլի տարածաշրջանի անվտանգությունը: Այս մասին «Ամերիկայի ձայն» ռադիոկայանին տված հարցազրույցում ասել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահ Ռիչարդ Հոգլանդը:
«Իհարկե, ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի ազգային շահերը տարբերվում են: Սակայն դա չի նշանակում, որ չենք կարող միասին խնդիրներ լուծել»,-ասել է Հոգլանդը: Նրա խոսքով՝ Միացյալ Նահանգները պետք է ակտիվ ներգրավվի հակամարտության կարգավորման գործընթացում. «Այժմ Վաշինգտոնի նոր վարչակազմը դեռ քննարկում է արտաքին քաղաքականության մոտեցումները: Եկեք սպասենք մի քիչ և տեսնենք՝ ինչ կլինի»:
Հոգլանդը միևնույն ժամանակ նշել է, որ արցախյան հակամարտության շփման գծում մարտական գործողությունների վերսկսումն անհանգստացնում է բոլոր միջնորդներին: Եկել է խնդրի իրական փոխզիջումային կարգավորման ժամանակը, որից կշահեն նաև հակամարտող կողմերը՝ ասել է նա: «Վերջ ի վերջո, դա երկու կողմերի առաջնորդների պատասխանատվությունն է՝ լրջորեն զբաղվել իրական խաղաղ բանակցություններով: Երբ դա տեղի ունենա, տարածաշրջանի համար կբացվեն բոլոր տեսակի հնարավորություններ՝ կապի, բեռնափոխադրումների զարգացման, մեկուսացման նվազման, առավել ձեռնտու տնտեսական պայմանների համար: Այնպես որ, երկրներն անմիջապես կզգան դրական հետևանքներ»,-հավելել է Հոգլանդը:
Ամերիկացի համանախագահը միևնույն ժամանակ շեշտել է, որ պետք է կենտրոնանալ այնպիսի առաջարկների վրա, որը կբավարարի հակամարտող կողմերին: «Նման բարդ հակամարտություններում պետք է փորձել հասնել նրան, որ բոլորը գոհ մնան»,-ասել է Հոգլանդը:
Ամերիկացի համանախագահ Հոգլանդի հայտարարությունը, թե ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի ազգային շահերը տարբերվում են և որ հիմա Վաշինգտոնի նոր վարչակազմը դեռ քննարկում է արտաքին քաղաքականության մոտեցումները, ինքնին խիստ ուշագրավ արձանագրում է:
Սա նշանակում է, որ Վաշինգտոնը չի ցանկանում ԼՂ խնդրի կարգավորման գործընթացում «վերջին խոսքն ասողի» դերը թողնել Մոսկվային, ինչը դրական է, որովհետև Ռուսաստանն Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ ԼՂ խնդրում ինչ-ինչ պայմանավորվածությունների կարող է հասնել, որոն կարող են հակասել հայկական կողմի շահերին:
Վաշինգտոնում գիտակցում են, որ Ռուսաստանն է ԼՂ խնդրի կարգավորման գործընթացում հիմնական խաղացողը և այս փուլում ամերիկյան դերակատարության ճշգրտումը խիստ կարևոր է:
Ավելին` ԱՄՆ նակին նախագահի օրոք ԱՄՆ-Ադրբեջան հարաբերությունները մեղմ ասած, ջերմ չէին: Վաշինգտոնն Ալիևի վարչակազմի նկատմամբ ցուցաբերում էր բավական խիստ քաղաքականություն, անխնա քննադատության էր ենթարկում Ալիևի վարչակազմը տարբեր մակարդակներում, ինչը առիթ հանդիսացավ Ադրբեջանում հակաամերիկյան տրամադրությունների առաջացմանը, որոնց նպաստում էր հենց իշխանությունը:
Թրամփի ընտրությամբ` Ալիևին էլ ակնկալում է ամերիկյան քաղաքականության փոփոխություն` Ադրբեջանի նկատմամբ: Թրամփը որոշակիորեն կարող է փոխել տրամադրություններ, բայց ոչ արմատապես: Ղարաբաղյան խնդրում` հայկական դիվանագիտությունը պետք է շարունակի աշխատանքը, որպեսզի Օբամայի օրոք ունեցածը ոչ միայն պահպանվի, այլև ԼՂ ինքնորոշման իրավունքի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը փոփոխության չենթարկվի: