«Հակահեղափոխության» և «պսևդոհեղափոխության» առերեսումը
Քաղաքականություն
1in.am / Երևանի այսօրվա ընտրությունները հենց այս երկու միտումների առերեսման, հակադրության դրսևորումն են: Գործող իշխանությունները չեն կարող ընտրություններ կազմակերպել` առանց փողի ու վարչական ռեսուրսի, բռնության և ուժի ցուցադրության: Երբ Նոր Նորքի ոստիկանապետը «դիշովկա» բառով «մեծարում» է Զարուհի Փոստանջյանին և նրա դստերը, ընդամենը մի դրվագով բացահայտում է, թե իշխանություններն ինչպիսի վերաբերմունք ունեն ընդդիմության, այլ կարծիք ունեցող մարդկանց մասին:
Իշխանությունն ինքնին վերածվել է «հակահեղափոխության» պատվարի: Ոչ այն իմաստով, որ ՀՀԿ-ն, ինչպես իրենք են ասում, պահպանողական կուսակցություն է և, ըստ էության, դեմ է հեղափոխություններին ու ցնցումներին: Հայաստանում անիմաստ է զուգահեռներ անցկացնել դասական քաղաքականության, անգամ իսկ` դրա պրիմիտիվ դրսևորումների հետ: Հայաստանի վերնախավի համար ամեն ինչ ավելի սահմանելի ու պարզունակ է:
«Անվտանգությունը» նրանց համար նույնանում է համակարգի կայունության, «առաջընթացը»` «տոկոսխփոցիի» հետ: Ահա, բոլոր նրանք, ովքեր համարձակվում են ձեռնոց նետել այս «սրբազան» սահմանումներին, հեղափոխականներն են կամ, ինչպես ավելի պատկերավոր արտահայտվել է Մասիվի միլպետը, «դիշովկաներ»:
շարունակությունը՝ կայքում
1
2
3
4
5
1
2
4
5
2
