«Ես ուզում եմ Սերժ Սարգսյանի ականջին ասել․․․»

Փոքրիկները, համոզված եմ, բոլորի համար սիրելի են այն բանի համար, որ անմիջական ու անկեղծ են, նրանց համար աշխարհը գունագեղ է, բոլորը լավը: Միշտ դեմ եմ , երբ փոքրիկներին խառնում են քաղաքականությանը ու նրանց դարձնում են մեծերն այնպիսին, ինչպիսին իրենք են:

Մեր ղեկավար այրերից շատերն այսօր իրենց երեխաներին, թոռներին այնպես էին առաջին զանգին բերել, որ իսկույն զատվում էին շրջապատից… Կարող եք տարբեր դպրոցներում արված լուսանկարները նայել ու համոզվել:

Երեխաների համար բոլորը հավասար են, ինչու՞ եք նրանց զրկում այդ բավականությունից ու մանկությունից:

Այսօր եթերով նայում էի, թե ինչպես է Սերժ Սագսյանը հյուրընկալել 2015-2016 ուսումնական տարում բարձր առաջադիմություն ցուցաբերած` ՀՀ հանրակրթական ուսումնական հաստատությունների մեդալակիր շրջանավարտներին, ինչպես նաև դպրոցականների միջազգային առարկայական օլիմպիադաներում 2016թ. հաջողությունների հասած՝ մայրաքաղաքի և մարզերի աշակերտներին, «Կենգուրու» միջազգային մաթեմատիկական և հայոց լեզվի «Մեղու» մրցույթների մրցանակակիրներին:

Նախագահի ելույթը չէր, որ գրավեց իմ ուշադրությունը, այլ մի փոքրիկ բան, որն ինձ անսահման հուզմունք պատճառեց:

«Կենգուրու»-ի փոքրիկներից մեկը ինչ որ բան էր կամենում ասել Սերժ Սարգսյանին:

Այնքան բնական ու անմիջական ասաց՝ ես ուզում եմ ականջին ասել…

Ի՞նչ ասաց, ոչ մեկը չիմացավ:

Մի պահ նկատեցի, որ Սերժ Սարգսյանն էլ այդ անմիջականությունից հուզվեց ու գլուխն իջեցրեց, որ լսի…

Ի՜նչ լավ բան է մանկությունը, փորձենք չքաղաքականցնել:

Hraparak.com, Հասմիկ Բաբաջանյան