Ո՞ր սրիկան է գետնանցումների պատերը «մուրտառում» երկիրը վարկաբեկող լոզունգներով

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Մայրաքաղաքի գետնանցում տանող աստիճանների հարակից պատերը, ինչպես նաև մայրաքաղաքի շատ կամարների երկու կողմերն արդեն մի քանի տարի է նկարազարդվում են:
Նախաձեռնության հեղինակները սրանով նպատակ ունեին ոչ միայն հետաքրքիր դարձնել դեպի տուն կամ աշխատավայր տանող ճանապարհը, այլև՝ պայքարել, որ նշված վայրերում մաքրություն պահպանվի:
Համաձայնեք, որ փորձը ստացվեց և այսօր արդեն շատ կամարներում այլևս աղբակույտեր հնարավոր չէ տեսնել: Նույնը կարելի է ասել գետնանցումների աստիճանների մասին: Բայց եթե նշված վայրերը ազատագրվել են կենցաղային աղբից, ապա դրա փոխարեն սկսվել է աղբ տարածելու մի նոր «արշավ»:
Խնդիրն այն է, որ ինչ–որ անձինք, ովքեր հավանաբար մանուկ հասակում սիրում էին ավտոբուսների, տրոլեյբուսների ու քաղաքային տրանսպորի նստատեղերը պատառոտել, հիմա հավանաբար որոշել են իրենց նյարդերը որմնանկարները փչացնելով հանգստացնել:
Եվ քանի որ հնարավոր չէ սուր կամ բութ առարկայով դրանց վրա խզբզել, որոշել են այլ մարտավարությամբ պայքարել՝ նկարների վրա երկիրը վարկաբեկող և մարդկանց մեջ հուսահատության զգացում արթնացնող «կոչեր» ավելացնել:
Մեր ֆոտոխցիկը Երևանի սրտում՝ մետրոյի «Հանրապետության հրապարակ» կայարանի հարևանությամբ գտնվող, դեպի Նալբանդյան–Արամի փողոցների խաչմերուկ տանող աստիճանների կողային պատերի նկարների վրա ավելացված գրառումներ ֆիքսեց (Հալեպի շուկա տանող ճանապարհին):
«Միասին դեպի հուսահատ Հայաստան», «Պատերազմ, արտագաղթ, ապրիլ». Ահա այսպիսի հակապետական և վարկաբեկող մակագրություններ:
Ու թեև այս պահին մեր ձեռքի տակ վիճակագրական տվյալներ չկան, թե այդ ճանապարհով օրական քանի երևանցի ու զբոսաշրջիկ է անցնում, ուստի չենք կարող ասել, թե արդեն քանի մարդ է կարդացել նկարի վրա ավելացված այդ հերյուրանքը: Բայց խնդիրն այն է, որ սա խոսում է բավականին հեռուն տանող ու բավականին լուրջ վտանգներ պարունակող փաստերի մասին:
Ցավոք չգիտենք նաև, թե արդեն քանի օր է, որ այդ գրառումը կա, բայց քանի դեռ այն չի վերացվել, կարող ենք պնդել, որ մայրաքաղաքի ու երկրի տերերը անտերության են մատնել այս խնդիրը:
Խոսքը մասնավորապես Երևանի քաղաքապետարանին, ՀՀ ոստիկանությանն ու Ազգային անվտանգությանն է վերաբերում: Եվ ստացվում է, որ ով ինչ ուզում՝ անում է, իսկ պատկան մարմիններն էլ կյանքին այնքան են իրենց տան ու մեքենայի պատուհանից նայում, որ չեն էլ իմանում, թե դրանից այն կողմ ինչ է կատարվում:
Այսքանն ընդամենը առ ի տեղեկություն մայրաքաղաքի ու երկրի իշխանություններին, իսկ այդ «բանաձևերին» մենք արդեն ավելի խորքային առաջիկայում կանդրադառնանք:
Ասվածին հավելենք, որ ճակատագրի հեգնանքով, թե՝ պատահականության սկզբունքից ելնելով լուսանկարները ֆիքսել ենք հունիսի 1–ին՝ երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը, երբ երկրի ողջ էլիտայի ներկայացուցիչներից մինչև ամենասովորական քաղաքացի ուրախ ու երջանիկ դեմքով միմյանց ու բոլորին ճոխ–ճոխ շնորհավորական ուղերձներ էին հղում իրական ու վիրտուալ բոլոր «ուղղություններով»:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում