«Շալվար ես հագնում, պտի տղամարդ ըլնես»․ թոռը ծեծել է 83-ամյա տատին

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Գագիկ Պողոսյանի նախագահությամբ սկսվեց ու ավարտվեց Արսեն Ա.-ի գործով դատական քննությունը:

37-ամյա Արսենը մեղադրվում էր տուժողի նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու, առողջության թեթև, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ՝ 117 հոդվածով:

Գործով տուժողը Արսենի… 83-ամյա տատիկն էր՝ հաղթական Վիկտորիա անունով:

Ըստ մեղադրանքի՝ Արսեն Ա.-ն, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, վիճել է տատիկի հետ, հրել ու հարվածել է նրան, պատճառել է վնասվածքներ:

Արսենի խափանման միջոցը կալանավորումն էր:

Տուժող տատիկը բարի դեմքով, ասող-խոսող կին էր: Մինչև դատական նիստի սկսվելը մի քիչ պատմեց իր մասին՝ չորս զավակ է ունեցել, երկուսին կորցրել է: Առանձնապես ցավով էր խոսում ազատամարտիկ որդու մասին, ով զոհվել էր Արցախյան պատերազմի օրերին: Տատիկը ժպտալով ասաց. «Ես սիրուն չեմ, բայց էդ տղես շատ գեղեցիկ էր, չէիր ասի, թե իմ տղեն ա… Կորստի վերքը չի լավանում…»:

Տատիկը մենակ է ապրում, իսկ որդու՝ Արսենի հոր ընտանիքը ապրում է հարևանությամբ:

Տատիկը ցավով ասաց, թե Արսենը խելքը տվել է խմիչքին, լուրջ ժամանակ լավ տղա է, բայց որ խմում է… Դեպքի օրը Արսենը գնացել է տատիկի տուն, խմած է եղել, վիճել ու հրել է տատիկին. «Աջ թևս տեղից հելավ, այ, մատներս դժվարությամբ եմ շարժում … Քիթս էլ էր վնասել…»:

Արսենը խմելու պատճառով քայքայել է ընտանիքը: Կինը հեռացել է նրանից՝ հետը տանելով կրտսեր որդուն: Արսենի ավագ որդին՝ տասը տարեկան, մնացել է հոր և պապուտատի մոտ:

Տուժող տատիկը երկար տարիներ որպես հավաքարար աշխատել է հիվանդանոցում, նա խոսելիս հավաք, բարեսիրտ ու ժպտադեմ էր՝ փոքրիկ, լուսավոր կին:

Դատական նիստի սկզբի պայմանականությունները տուժող տատիկի համար այնքան էլ հասկանալի չէին: Երբ նախագահողը հարցրեց՝ համաձա՞յն է տատիկը, որ մեղադրող Նալբանդյանը պաշտպանի մեղադրանքը, տատիկը, կարծելով, թե մեղադրողն էլ պիտի իր ամբաստանյալ թոռանը պաշտպանի, ասաց. «Համաձայն եմ, թող պաշտպանի»:

Դատարանը ճշտեց Արսենի ինքնությունը: Նա ամենաքիչը չորս դատվածություն ուներ: Ասաց, թե աշխատել է գերեզմանատանը՝ կատարել է շինարարական ամեն տեսակ աշխատանք:

Նայելով տատիկին՝ Արսենն ասաց. «Իմ տատն ա, պահի տակ ստացվել ա, բայց ես իրան շատ եմ սիրում, ներողություն, տա՛տ, ջան»:

Մինչև դատաքննության անցնելը տատիկը ելույթ ունեցավ. «Արսենն իմ թոռն ա, իմ արունն ա… Արունը ջուր չի դառնա… Սևն էլ սպիտակ չի դառնա… Խմելու հետ սեր ունի… Ուղղակի խնդրում եմ՝ իմ էս սպիտակ մազերի խաթրու՝ իրան մի քիչ կարգին պահի, ոչ մեկին չանհանգստացնի… Խնդրում եմ, որ խելքը գլուխը հավաքի, խմիչքը ցած դնի, տղամարդ դառնա, ապրի կարգին… Ուզում եմ, որ դատ չլինի… Ես հաշտվել եմ, ներել եմ իրան… Իմ մայրամուտն ա՝ 84-ի մեջ եմ: Մեկ էլ տեսար՝ քնա ու չելա… Թող անեծքատեղ չդառնամ… Ինքը ինձ շատ ա սիրում, մենակ թե՝ խելք չունի… »:

Արսեն Ա.-ն ասաց. «Ներողություն հազար անգամ, տատի՛կ ջան, մեռնեմ ջանիդ…»:

Նախագահողը հանդիմանեց ամբաստանյալին. «Բա այսպիսի տատիկի վրա ձեռք կբարձրացնե՞ն… Տղամարդու խո՞սք եք տալիս, որ այլևս երբեք չեք նեղացնի տատիկին և մյուսներին…»:

Ամբաստանյալը հավաստիացրեց. «Աշխարհի չափ սիրում եմ տատիկիս, չեմ նեղացնի…»:

Տատիկը վերջում ի մի բերեց. «Տղամարդը որ շալվար ա հագնում, պտի տղամարդ ըլնի…»:

Այսպիսով, տուժողը իր բառերով միջնորդեց, որ ամբաստանյալը չդատվի՝ գործի վարույթը կարճվի, քանի որ ինքը հաշտվել է ամբաստանյալ թոռան հետ: Ամբաստանյալն էլ ներողություն խնդրեց ու ասաց, որ հաշտվել է տատիկի հետ:

Նախագահողը հեռացավ խորհրդակցական սենյակ:

Դատարանի դահլիճից դուրս գալով՝ տատիկը բարձր տրամադրությամբ հարցրեց. «Լա՞վ խոսեցի… Մեղք ա, թող դուրս գա, էդ ի՞նչ ա դառել, հալվել-մաշվել ա՝ քթից բռնես՝ շունչը կփչի…»: Նա, անտեսելով ուժեղ քամին, դուրս եկավ դատարանից, որ գնա… շուկա…

Դատարանը որոշեց կարճել գործի վարույթը, դադարեցնել Արսեն Ա.-ի քրեական հետապնդումը՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով:

Արսեն Ա.-ի խափանման միջոց կալանավորումը վերացվեց, նա անհապաղ ազատ արձակվեց դատարանի դահլիճում: Նրան շրջապատեցին դժգոհ, որդու արարքները խիստ քննադատող հայրն ու եղբոր լավ կողմերը թվարկող քույրը…

Տանը կալանքից ազատված Արսենին անհամբեր սպասում էին «մի բուռ դարձած» մայրն ու տասնամյա որդին: Յուրաքանչյուր հայր օրինակ է իր զավակի համար…