Ջրհեղեղն ու դիլետանտությունը

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Հունիսի 12–ի Երևանում տեղաց հորդառատ անձրև։ Ըստ Գագիկ Սուրենյանի, քաղաքում 1 ժամում տեղացել է 13–14մմ անձրև, ընդ որում, այդ քանակության մեծ մասը թափվել է 10–15 րոպեում։ Նա ևաև նշել է, որ 13–14 մմ անձրևը կազմում է Երևանում հունիս ամսվա տեղումների բազմամյա միջին ամսական քանակի մոտ 50%–ը։ Այսինքն, ծառայության կենտրոնի պետի տրամադրած տվյալներից պարզ է դառնում, որ մենք գործ ունենք հսկայածավալ տեղումների հետ, գոնե Երևանի մասով։
Նման տեղումների պարագայում, կարելի է ասել, Երևան քաղաքի ջրահեռացման համակարգը բավականին լավ փորձություն անցավ և հաղթահարեց այդ փորձությունը։ Միայն որոշ փողոցներում եղան խնդիրներ ՝ Լենինգրադյան և Փակ Շուկայի դիմացի հատվածում՝ Մաշտոցի պողոտայում, որոնք շատ արագ հարթվեցին։ Եղանակի քմահաճույքը հիմք տվեց, որպեսզի ֆեյսբուքյան օգտատերերի մի ստվար բանակ և նրանց միացած հետնապահ կայքերի զորագնդեր, քննադատության արժանացնեն քաղաքապետարանի կամ այդ համակարգը սպասարկող կառույցի աշխատանքները։
Այդ քննադատություններն իհարկե իրականության հետ կապ չունեին։ Ավելի շուտ դրանք դիլետանտ դատողություններ էին և իրենց բնույթով հիշեցնում էին Յարոսլավ Հաշեկի հանճարեղ՝ «Քաջարի զինվոր Շվեյկի արկածները» վեպի հերոսներից մեկին՝ բուսաբանին, որը բնավ կապ չուներ բուսաբանության հետ։ Որոշ առումով հասկանալի է։ Մարդիկ պարապ են և պետք է ինչ–որ բանով զբաղվեն։
Ջրային նման կուտակումներ լինում են նաև աշխարհի շատ զարգացած երկրների մայրաքաղաքներում։ Երբեք չես իմանա, թե ինչ անակնկալ կմատուցի բնությունը։ Մյուս կողմից, եթե անգամ եղել է վնաս, ապա նման անձրևներ, այն էլ հունիս ամսին, լինում են հիսուն տարին մեկ։ Հիմա ո՞րն է լավ, ծախսել միլիոնավոր դոլարներ ամենավերջին ու արդիական ջրահեռացման համակարգ ունենալու համար, բայց ամեն դեպքում չլինեն երաշխավորված, թե մի քանի հազար դոլարով, եթե անգամ կան հետևանքներ, դրանք վերացնել։
Պատկերացնո՞ւմ եք, ենթադրենք տասը միլիոն դոլար էր ծախսվում ջրահեռացման համակարգի վրա, այդ նույն օգտատերերը և «վերլուծաբանները» ինչ վայնասուն էին բարձրացնելու։
Իսկ իրականությունը եղել է այսպիսին։ Տարին երեք անգամ` գարնանը` ձնհալից հետո, ամռանն ու աշնանը, ինչպես նաև հորդ անձրևներից հետո, մայրաքաղաքի անձրևատար ցանցը պարտադիր կարգով մաքրվում է կուտակված աղբից: Այս տարի վերջին անգամ այն մաքրվել է մեկ ամիս առաջ: «Վեոլիա Ջուր» ընկերության տվյալներով` մեր սպասարկման տարածքում ջրերի զգալի կուտակումներ գրանցվել են երևանյան երկու հասցեում. մեկը Լենինգրադյան փողոցում, մյուսը Մաշտոցի պողոտայում՝ «Ծածկած շուկայի» հարևանությամբ: Առաջին հասցեում ջրերի կուտակումը տևել է ընդամենը 15 րոպե, քանի որ եղանակային կանխատեսումները հաշվի առնելով, ընկերության «Արևմուտք» տարածաշրջանի տնօրինության «Մաշտոց» տեղամասի աշխատանքային խումբը եղել է կազմ ու պատրաստ, անմիջապես մեկնել է Լենինգրադյան ու արագորեն վերացրել ջրի կուտակումները: Վերականգնվել է փողոցի կանոնավոր երթևեկը: Ինչ վերաբերում է «պրոսպեկտի» ստորգետնյա անցումին, ապա այստեղ իրավիճակը պայմանավորված էր անձրևի հորդառատությամբ: Անձրևաջրերը Մաշտոցի պողոտայով մեկ հոսում էին դեպի ստորգետնյա անցում, որի անձրևատար համակարգը հընթացս չէր հասցնում ջուրը հեռացնել: Այստեղից էլ՝ կուտակումները: Երկու խնդիրն էլ շատ արագ կարգավորվել է, չնայած եղանակային անբարենպաստ պայմաններին։
Իհարկե, եղել են ջրային կուտակումներ նաև երկրորդական կամ երրորդական փողոցներում, բայց քննարկել այդ թեման, նույնն է, թե քննարկել, թե ինչո՞ւ է ձմռանը Աշոցքում շատ ձյուն գալիս։

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում