Երևանն օգնության ազդանշան է ուղարկում Մոսկվա

Առաջին / Եվրամիության դեսպան Պյոտր Սվիտալսկու՝ արդեն բավական հայտնի հայտարարություններին իշխանության արձագանքը, բացի ներքին շերտերից, ունի թերևս մեկ այլ խորհրդանշական շերտ: Այդ արձագանքը SOS է կամ դրա հաշվարկ:

Ինչու է իշխանությունը Սվիտալսկուն մեղադրում ներքին գործին միջամտելու համար: Ւշխանության ներկայացուցիչներն իրենք էլ անկասկած լավ պատկերացնում են, որ չկա որևէ միջամտության հարց, քանի որ հնչել է ընդամենը խորհուրդ, այնպիսի մի խորհուրդ, ինչպիսին, օրինակ, իշխանությանը տալիս են միջազգային տարբեր կառույցներ, երբ մշակվում են զանազան օրինագծեր: Չէ՞ որ Հայաստանի իշխանությունն ինքն է գնում Վենետիկի հանձնաժողովի հետ կոնտակտի, լսում խորհուրդները, ընդունում դրանց մի մասը, մյուս մասը՝ թողնում, մերժում: Նույն կերպ կարող էր լինել վերաբերմունքը դեսպան Սվիտալսկու խորհրդին:

Բայց այստեղ իշխանությանը հուզողը, ինչպես առիթ ենք ունեցել նշելու, ամենևին էլ հայտարարության, այսպես ասած, ներքին գործին միջամտելու հանգամանքը չէ, այլ քաղաքական տողատակը: Եվրամիության դեսպանը հստակ մատնանշել է այն, որ Բրյուսելի համար ապրիլի 2-ի ընտրությունը ոչ միայն բավարար չէ, ոչ միայն չի փակում հարցերը անգամ հետընտրական գրեթե աննախադեպ «լեգիտիմության» պայմաններում, այլև ընդամենը սկիզբն է այն ավելի խորքային սպասումների, որ կան Հայաստանի իշխանությունից:

շարունակությունը՝ կայքում