Ադրբեջանը խաղե՞ր է տալիս Իրանի Ատրպատականում

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Որքան էլ Իրանն ու Ադրբեջանն արտաքուստ ունենան նորմալ հարաբերություններ, այնուամենայնիվ, այդ երկրների միջև առկա ներքին տարաձայնությունները չափազանց մեծ են, որպեսզի «նորմալ» հարաբերություններն ընթանան առանց վայրիվերումների:
Խոսքը, նախևառաջ, Իրանի Արևմտյան Ատրպատական նահանգի մասին է, որը Բաքվում անվանում են Արևմտյան Ադրբեջան և որի նկատմամբ հավակնությունները այս կամ այն կերպ երբեմն դուրս են սպրդում Ադրբեջանի քաղաքական ու հասարակական շրջաններում: Ավելին, ժամանակին ադրբեջանցի քաղաքական գործիչներից մեկը նշել էր, որ այդ տարածքը պետք է անվանել հենց Արևմտյան Ադրբեջան՝ հետագայում այն մյուս՝ Արևելյան Ադրբեջանին միացնելու նկատառումներից ելնելով:
Այս տարածքում հիմնականում ապրում են թուրքեր, որոնց Բաքվում ադրբեջանցիներ են անվանում: Ժամանակ առ ժամանակ այս շրջանում սոցիալականի քողի տակ ցույցեր, ապստամբություններ են բարձրացվում, որոնք պատեհ առիթի դեպքում կարող են վերածվել քաղաքականի:
Այս օրերին Ատրպատականում կրկին ցույցեր են: Այս անգամ բողոքում են «Ակդարե» ոսկու հանքի հանքափորները: Ընդ որում, ադրբեջանական մամուլը, նաև Իրանում գործող և, որոշ լուրերի համաձայն, Արևմուտքից հովանավորվող «Իրանի դիմադրության ազգային խորհուրդը» տեղեկություն են տարածել, թե իբր ոստիկանությունը դաժանորեն ցրել է խաղաղ ցույցը, «ինչի արդյունքում մի քանի կին լուրջ վնասվածքներ են ստացել, կորցրել գիտակցությունը, իսկ տասնյակ ցուցարարներ ձերբակալվել են»:
Վերջին շրջանում Ադրբեջանի հակաիրանական քաղաքականությունը նոր երանգներ է ստանում: Անցած տարեվերջին Իրանի ոխերիմ հակառակորդ Իսրայելի վարչապետ Նեթանյահուի այցն Ադրբեջան, իսկ Սաուդյան Արաբիայում տեղի ունեցած արաբա–ամերիկյան գագաթաժողովին միակ շիա պետության՝ Ադրբեջանի ղեկավարի ներկայությունն ու մասնակցությունը շատ բան են հուշում:
Որոշ փորձագետներ նշում են, որ Ատպատականում հանքափորների ցույցն ամենևին էլ պատահական չէր: Չկարողանալով արտաքին ճնշումների միջոցով ծնկի բերել Իրանին, փորձ է արվում երկիրը «պայթեցնել» ներսից: Ու ստացվում է՝ Ադրբեջանի միջոցով: Այդ երկրում չե՞ն գիտակցում, թե ում հետ գործ ունեն: Դժվար թե: Իրանի նման երկրի հետ նման «կատակները» անհետևանք չեն մնում:
Այդ դեպքում ինչո՞ւ է Բաքվի բռնապետը մտնում մի խաղի մեջ, որը կարող է չափազանց թանկ արժենալ իր երկրի համար:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում