ՈՒժեղ Հայաստանը և գործընկերները մտադիր են վերացնել ծայրահեղ աղքատությունը Հայաստանում վեց ամսվա ընթացքում. Հրայր Կամենդատյան

ՈՒժեղ Հայաստանը և գործընկերները մտադիր են վերացնել ծայրահեղ աղքատությունը Հայաստանում վեց ամսվա ընթացքում ։ Հայաստանում ծայրահեղ աղքատության խնդիրը մնում է երկրի սոցիալ-տնտեսական ամենացավոտ մարտահրավերներից մեկը, որն արտահայտվում է ոչ միայն եկամուտների բացակայությամբ, այլև մարդու տարրական կարիքների բավարարման անհնարինությամբ:

Իրավիճակի պատկերը

Պարենային աղքատություն: Ծայրահեղ աղքատ համարվում են այն անձինք, ում ամսական սպառումը ցածր է պարենային զամբյուղի արժեքից: Սա նշանակում է, որ մարդը չի կարողանում հոգալ նույնիսկ իր սննդի նվազագույն էներգետիկ կարիքները:

Ռիսկային խմբեր: Ամենախոցելի վիճակում են հայտնվում բազմազավակ ընտանիքները, գործազուրկները և միայնակ տարեցները: Հատկապես մտահոգիչ է երեխաների շրջանում ծայրահեղ աղքատության մակարդակը, ինչն ուղղակիորեն ազդում է երկրի ապագա մարդկային կապիտալի վրա:

Հիմնական խոչընդոտները

Ցածր եկամուտներ և գնաճ:Սպառողական ապրանքների, հատկապես սննդամթերքի գների անդադար աճը փոշիացնում է առանց այդ էլ սուղ սոցիալական նպաստներն ու թոշակները:

Բանկային բեռ: Աղքատության շեմին գտնվող շատ տնային տնտեսություններ ներքաշված են վարկային պարտքերի և տույժերի մեջ, ինչը թույլ չի տալիս նրանց դուրս գալ «աղքատության թակարդից»:

Տարածքային անհամաչափություն: Մարզերում և գյուղական բնակավայրերում ծայրահեղ աղքատության ցուցանիշները զգալիորեն գերազանցում են մայրաքաղաքի տվյալները՝ պայմանավորված աշխատատեղերի բացակայությամբ և ենթակառուցվածքների մաշվածությամբ:

Լուծման հնարավոր ուղիներ

1. Ինդեքսավորման մեխանիզմ: Սոցիալական վճարների (թոշակների և նպաստների) պարտադիր և պարբերական համադրումը գնաճի տեմպերի հետ:

2. Թիրախային աջակցություն: Պետական միջոցների վերաբաշխում՝ ուղղված ամենախոցելի խմբերի կենսամակարդակի շեշտակի բարձրացմանը:

3. Տնտեսական արդարություն: Ֆիսկալ գործիքների կիրառում (օրինակ՝ շահութաբեր ոլորտների լրացուցիչ հարկում), որոնք թույլ կտան ձևավորել ֆինանսական միջոցներ սոցիալական ծրագրերի ընդլայնման համար:

4. Կրթություն և կացարան: Ուսանողների և երիտասարդների համար անվճար կրթության և կացարանի ապահովումը՝ որպես աղքատության ժառանգականությունը կոտրելու միջոց:

Այս խնդրի հաղթահարումը պահանջում է ոչ թե կոսմետիկ փոփոխություններ, այլ արմատական վերանայումներ երկրի տնտեսական քաղաքականության մեջ, որտեղ մարդը և նրա արժանապատիվ կյանքը կլինեն առաջնահերթություն:

Կա նաև հինգերորդ լուծումը։ Դա հայրենասեր, մարդասեր, տնտեսության , բիզնեսի մեջ հաջողություն գրանցած բարի մարդկանց օգնությունն է ' պարզապես ֆինանսական օգնությունը, ձեռք գցելը մեր հայրենակիցներին։