2018-ի վարչապետի ինդիկատորը

1in.am-ը գրում է.

Ազգային ժողովում մի քանի օր քննարկվում է 2016 թվականի բյուջեի կատարողականի մասին կառավարության հաշվետվությունը, ինչն անկասկած, բացի տնտեսական, վիճակագրական, թվաբանական իրադարձություն հանդիսանալուց, նաեւ քաղաքական իրադարձություն է: Ի վերջո բյուջեի կատարողականը, ըստ էության, կառավարության աշխատանքի գնահատականի, կամ պարզապես կառավարության քաղաքական վստահության հարց է: Սակայն այդ իմաստով 2016 թվականի բյուջեի կատարողականի քննարկումն ունի մի առանձնահատկություն՝ քննարկվում է մի կատարողական, որը լավ կամ վատ կատարել է մի կառավարություն, որն այժմ չկա՝ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունը, որ աշխատել է մինչեւ սեպտեմբեր: Ներկայումս կատարողականի համար պատասխանատու է վերջին չորս ամիսների կառավարությունը՝ Կարեն Կարապետյանի կառավարությունը:

Ինքնին հասկանալի է, որ առաջանում է պատասխանատվության վակուում, այն էլ «օբյեկտիվ» վակուում: Իհարկե չի կարող մի կառավարությունը պատասխան տալ մեկ այլ կառավարության քայլերի եւ գործունեության համար: Բնականաբար, նաեւ վստահությունն ու անվստահությունը չի կարող տարածվել նոր կառավարության վրա: Բայց խնդիրն այստեղ նոր ու հին կառավարությունների եւ այդ համատեքստում ամբողջական իշխանության պատասխանատվության մասին չէ: Առավել եւս, որ ի վերջո կա իշխող մեծամասնություն հանդիսացող ուժի պատասխանատվություն՝ ՀՀԿ, որի կառավարություններն են թե՛ հինը, թե՛ նորը: Այստեղ է ահա բուն խնդիրը, որը կարող է կրկնվել նաեւ առաջիկայում: Խոսքն այն մասին է, որ մի քանի ամիս անց կրկին ձեւավորվելու է նոր կառավարություն եւ մեծ է հավանականությունը, որ այդ նոր կառավարության միջոցով էլ ամբողջական իշխանության համար պատասխանատու ՀՀԿ-ն պատասխանատվության մի մեծ բաժին դուրս կգրի, իրավիճակը բարդելով ներկայիս կառավարության վրա:

2018-ից հետո ձեւավորված կառավարությունը կներկայացնի 2017-ի բյուջեի կատարողականն ու կստացվի, որ պատասխանատու չէ դրա համար: Հետո հավանաբար նույն բանը կլինի 2019 թվականին, կախված իհարկե սոցիալ-տնտեսական իրավիճակից, որովհետեւ, եթե այն չհաջողվի բարելավել, ապա ամենայն հավանականությամբ տեղի կունենա կառավարության նոր փոփոխություն: Թե քանի այդպիսի փոփոխություն կլինի մինչեւ 2022 թվականի ընտրությունները, դժվար է ասել, կախված է իրավիճակից: Այսպես ասած անփոփոխության ինդիկատորը կարող է մեկը լինել՝ եթե վարչապետ է նշանակվում Սերժ Սարգսյանը: Այդ դեպքում հնարավոր կլինի մեծ որոշակիությամբ ասել, որ կառավարությունները չեն փոխվի ձեռնոցի նման, կփոխվեն գուցե առանձին նախարարներ:

Եթե վարչապետը Սերժ Սարգսյանը չէ, ապա դա նշանակում է, որ փոփոխականությունը կհանդիսանա տվյալ կառավարության ամենաբնորոշ հատկանիշներից մեկը, ընդ որում՝ գործունեությունը դեռ չսկսած: Ի դեպ, այստեղ է թերեւս նաեւ հարցի պատասխանի առնվազն տարբերակներից մեկը, թե որքան է հավանականությունը, որ 2018-ին վարչապետի պաշտոնը կզբաղեցնի Սերժ Սարգսյանը: Եթե նրան հաջողվի հաղթահարել բոլոր այլ կամ հավելյալ դժվարությունները, այդուհանդերձ կլինի մի կարեւոր պայման․ նա վարչապետ կլինի միայն այն դեպքում, երբ տեսանելի կլինի իրավիճակի՝ եթե ոչ էական փոփոխության հեռանկար, ապա գոնե եղած վիճակի պահպանման միջնաժամկետ ուրվագիծ: