Սերժ Սարգսյանը փոխում է ռեժիմը՝ ազատ

Առաջին / Հայաստան-Սփյուռք համաժողովում, և դրանից մեկ օր անց ՄԱԿ Գլխավոր Ասամբլեայում Սերժ Սարգսյանի ելույթները և դրանցում զետեղված մեսիջները վկայեցին, որ նա սկսում է խաղ բավականին լայն շրջանակով և այդ խաղի հիմնական դաշտը լինելու է այսպես ասած արտաքին ոլորտը: Եվ դա Հայաստանի ներքին խնդիրների, մասնավորապես ներիշխանական այսպես ասած գլխավոր դիլեմա դարձած 2018 թվականի ապրիլի համատեքստում, թեև առիթ ունեցել ենք նշելու՝ տարբեր այլ հոդվածներում, որ Սերժ Սարգսյանն ինքը գործնականում վաղուց է առաջ անցել այդ դիլեմայից, առնվազն 2018 թվականից և այլևս նրա պլանավորման թիրախում նվազագույնը 2022-ն է:

Այդուհանդերձ, Սարգսյանի արտաքին խաղը ներառում է նաև 2018-ը, հաշվի առնելով այն, որ հենց 2018-ի գարնան ժամկետով նա հայտարարեց հայ-թուրքական արձանագրություններից հրաժարվելու որոշման մասին: Իսկ 2018-ի գարունը Սերժ Սարգսյանի նախագահության վերջին գարունն է: Այս հայտարարությունը մամուլում, փորձագիտական դաշտում արժանացավ ամենատարբեր գնահատականների և մեկնաբանությունների: Մի բան ակնհայտ է, որ Սերժ Սարգսյանն արտաքին քաղաքական այդ քայլը կապել է ներքաղաքական հանգուցային ժամկետի հետ և այդ կապը հրապարակ հանել ՄԱԿ Գլխավոր Ասամբլեայի ամբիոնից:

Եթե հայ-թուրքական արձանագրություններն առ այսօր կան թուրքական օրակարգում, այսինքն, եթե դրանք Թուրքիայի համար չեն դարձել աղբանոց նետելու թուղթ, դա նշանակում է, որ Անկարան թեկուզ հեռավոր, բայց պլաններ ունի դրանց հետ կապված: Այլապես այդ արձանագրությունները կլինեին աղբամանում: Այդ պլանները Արևմուտքի հետ են ավելի շատ առնչվում, թե Ռուսաստանի, այլ հարց է, հնարավոր է թե մեկը, թե մյուսը: Խնդիրը տվյալ պարագայում այն է, որ Անկարան փաստորեն նաև տեսնում է այսպես ասած դրանց արձագանք, այսինքն տեսնում է, որ Արևմուտքում կամ Ռուսաստանում կա այդ արձանագրություններին որևէ իրավիճակում վերադառնալու պատկերացում:

շարունակությունը՝ կայքում