Անակնկալ Ղարաբաղի խնդրում. Հայաստանի անցումը ռազմական դիվանագիտության

Լրագիր / Ազգային Ժողովի պաշտպանության հարցերի հանձնաժողովի նախագահ Կորյուն Նահապետյանը, անդրադառնալով հոկտեմբերի 16-ին սպասվող Սարգսյան-Ալիեւ հանդիպմանն, ասել է, թե չի կարող որեւէ դրական բան նշել, քանի որ հազիվ թե լինի Ադրբեջանի ներկայիս ռազմատենչ քաղաքականության վերանայում: Բայց Նահապետյանը չի բացառել, որ գուցե լինի անակնկալ:
Պետք է ենթադրել, որ անակնկալ ասվածը Ադրբեջանի քաղաքականության վերանայումն է:
Դա իհարկե չի լինի, եւ ոչ այն պատճառով, որ Ադրբեջանը չունի ցանկություն: Պարզապես չկա դրա հնարավորությունը, մի շարք պատճառներով: Ադրբեջանի քաղաքականությունը չի վերանայվելու, եւ այդպիսի խնդիր գործնականում չկա: Խնդիրը Ադրբեջանի քաղաքականությունը սահմանափակելն է, այսինքն Ադրբեջանի ռազմատենչությունը դրսեւորման հնարավորություններից զրկելը:
Դա է Արցախի բանակցային գործընթացի ներկայիս խնդիրն ու առաջնահերթությունը, ինչն արտացոլվում է թե միջնորդների՝ մասնավորապես ԱՄՆ ու Ֆրանսիայի ներկայացուցիչների հայտարարություններում, թե Հայաստանի այսպես ասած ոչ պաշտոնական մակարդակի ազդակներում, որոնցից մեկն էլ Շավարշ Քոչարյանի այն տեսակետն է, որ ՄԱԿ ԱԽ մակարդակում պետք է դրվի հակամարտության կողմերին սպառազինության վաճառքի արգելանք, սահմանելով պատժամիջոց այն պետության համար, որը մատակարարում կիրականացնի Ադրբեջան կամ Հայաստան:
Ադրբեջանի ռազմատենչ քաղաքականության սահմանափակման գործընթացը արդեն սկսվել է, մասնավորապես հայկական առաջնագծում ռազմա-տեխնիկական արդիականացման միջոցով, ինչն Ադրբեջանին էապես կաշկանդել է ռազմական սադրանքների դիմելու մասով: Ապրիլի պատերազմի տապալումով հայկական զինուժն ընդհանրապես շոշափելիորեն կաշկանդել է Ադրբեջանին: Ներկայում խնդիրն այն է, որ Ադրբեջանին կաշկանդի հայկական դիվանագիտությունը, այդ թվում ռազմական դիվանագիտությունը:

շարունակությունը՝ կայքում