Սարգսյանի իշխանության լրացուցիչ ժամանակը
ՔաղաքականությունԱռաջին / Ժնևի հանդիպումից հետո Սերժ Սարգսյանի հայտարարությունը հայ համայնքի հետ հանդիպմանը վկայեց այն մասին, որ Սարգսյանի համար այդ հանդիպումն իշխանության 2018-ի խնդրի որոշակի քարտ-բլանշ էր, որը Մինսկի խմբի մակարդակով հանդիսացավ Մոսկվայում ավելի վաղ ստացած նրա քարտ-բլանշի շարունակությունը կամ ամբողջացումը: Դրա վկայությունն այն է, որ Ժնևի հանդիպումը գործնականում ոչ միայն ճնշում չբերեց Հայաստանի վրա, այլ նաև շվեյցարահայ համայնքի հետ հանդիպմանը ելույթում Սարգսյանն իրեն թույլ տվեց փափուկ ուժի դրսևորում Ալիևի նկատմամբ: Փափուկ ուժը ինքնավստահության դրսևորում էր՝ ի տարբերություն շանտաժային տոնայնություն ունեցող ալիևյան հայտարարությունների, որ նախորդում էին Ժնևին: Ընդ որում, հետաքրքիր էր Ալիևի օգնական Մամեդովի արձագանքը, որը ասաց, թե Սարգսյանը իր ելույթով բարձրաձայնելով հանդիպման մասին՝ խախտել է լռելու պայմանավորվածությունը:
Բանն այն է, որ խոսելու առանձնապես թեմա հանդիպումից հետո չկար, և այդ իմաստով Սերժ Սարգսյանի ելույթն առանձնապես պարունակում էր իշխանական կամ քաղաքական պլանների տողատակ, քան կարգավորման հարցում որևէ զարգացում: Պատահական չէ, որ Բաքուն էլ բավարարվեց զուտ իր ներքին սպառման համար անհրաժեշտ արձագանքով: Ամբողջ հարցն այն է, թե ինչ բովանդակության պլան կամ, այսպես ասած, Ա, Բ, թե որևէ այլ պլան է Սարգսյանն արժանացրել Մինսկի խմբի համանախագահության հավանությանը: Այդ պլանը նրա գնա՞լն է ենթադրում, թե՞ իշխանության մնալը: Սակայն դա չի նշանակում, որ Սարգսյանը կբացի հավանության արժանացած պլանը մոտակայքում:
շարունակությունը՝ կայքում