«Դեռ Շահումյանը պետք է վերադարձնենք․ ես հիմա չգիտեմ՝ այդքանից հետո ի՞նչ են բանակցում»․ գեներալ Տեր-Գրիգորյանց

«Առաջին լրատվական»–ի զրուցակիցն է 1992-1995թթ. ՀՀ ՊՆ գլխավոր շտաբի պետ, 1993թ. պաշտպանության նախարարի պաշտոնակատար, Արցախյան պատերազմի հերոս, գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը (Ռուսաստան, Մոսկվա):

– Պարոն գեներալ, հոկտեմբերի 16-ին Ժնևում տեղի ունեցավ Սարգսյան-Ալիև հանդիպումը։ Սանկտ Պետերբուրգի և Վիեննայի պայմանավորվածությունները չկատարելու ֆոնին ինչպե՞ս եք գնահատում հանդիպման փաստն առհասարակ։

– Ես հանդիպման մանրամասներին չեմ տիրապետում, համացանցում ծանոթացել եմ հայտարարություններին, և ըստ իս՝ ոչ մի առանձնահատուկ բան չկա։

Իմ կարծիքով՝ պետք է պայմանավորվեին դադարեցնել այս սպանդանոցը, այդ հիմար երևույթը, որ կոչվում է ստատուս քվո, չի պահպանվում։ Իհարկե, մեծամասամբ Ադրբեջանն է խախտում հրադադարը, այդ պատճառով էլ անընդհատ զոհեր են լինում։ Իրենք պետք է տղամարդավարի, ջենթլմենական պայմանավորվածության գային՝ դադարեցնել այս ամենը, վերջակետ դնել։ Ղարաբաղը հանրաքվեով դուրս է եկել Ադրբեջանի կազմից, բայց պարոն Ալիևը անհեթեթությամբ է զբաղված։ Պետք է ռազմատենչ բոլոր հայտարարություններն ու գործողությունները դադարեցվեն՝ ուրիշ ոչ մի բան չկա պայմանավորվելու։ Այդքան տարի այդ ագրեսիվ, ցեղասպան պետության կազմում ենք եղել, վերջապես ազատագրվել ենք, հիմա ի՞նչ է կարծում՝ նորից ուզենալու ենք գնանք այնտե՞ղ ապրենք։ Ալիևը սեփական փիարով է զբաղված, և այդ ամենի դիմաց զինվորների մայրերն են լացում։

– Արդեն 20 տարուց ավելի է՝ բարձր մակարդակով հանդիպումներ են տեղի ունենում, բայց ոչ մի ռեալ պայմանավորվածություն ու արդյունք չկա:

– Իհարկե, երբեք ոչ մի ռեալ պայմանավորվածություն չի լինում։ Ամեն կողմը սեփական կարծիքն է առաջ քաշում։ Մերոնք ասում են՝ սա մեր հողն է, իրենք ասում են՝ ո՛չ, մերն է։ Բայց ես բազմիցս նշել եմ՝ պետք է ապացուցենք, որ այդ հողը հայկական է, Մինսկի խմբի համանախագահները պատմություն չգիտեն ու 20 տարուց ավելի է՝ բանակցություններ են վարում։ Ի՞նչ բանակցություններ, մշտապես թրև են գալիս այստեղ-այնտեղ, ինչ-որ հայտարարություններ անում, բայց դա անիմաստ բան է, պետք է դադարեցնել։

Նայեք՝ Ղրիմը հանրաքվեով դուրս եկավ Ուկրաինայի կազմից, և Ռուսաստանը ճանաչեց այն։ Դա ռուսական հող է եղել ի սկզբանե, այդպես էլ Հայաստանը պետք է անի։ Ղարաբաղն էլ հայկական հող է, 1921 թվականի հուլիսի 5-ին բոլշևիկները խլեցին մի ամբողջ հայկական պետություն ու հող և տվեցին մեկ ուրիշին։ Բայց դա պետք է չեղարկել։ Զյուգանովը, որ ղեկավարում է Կոմունիստական կուսակցությունը, պետք է բյուրոյի որոշումը չեղարկի, ու ամեն ինչ կավարտվի։ Ղարաբաղը ազատվել է այդ ագրեսիվ պետությունից, որը նույնիսկ չէր թողնում սեփական լեզուն ու գրականությունն ունենալ։ Ղրիմի օրինակով պետք է վարվել։ Ընկեր Պուտինը հիանալի օրինակ է տվել՝ Աբխազիան հանրաքվե արեց, Հարավայիսն Օսեթիան հանրաքվե արեց ու բաժանվեց Վրաստանից, հիմա հեշտ ու հանգիստ կարող է միանալ Ռուսաստանին։ Մեզ շատ ավելի մոտ օրինակ է Ղրիմը, հենց այդպես էլ պետք է վարվել, ի՞նչ բանակցություններ՝ դրանք անիմաստ բան են։

շարունակությունը՝ կայքում