«Ահագին դեպք գիտեմ, որ անասունի պես իրար ծեծում են. օրենքը հաստատ պետք է». Սերգեյ Դանիելյան
Հասարակություն
«168 ժամ»-ի զրուցակիցն է դերասան Սերգեյ Դանիելյանը:
– Պարոն Դանիելյան, «Ընտանեկան բռնության կանխարգելման և դրա դեմ պայքարի մասին» օրենքի նախագիծը լայն քննարկումների առիթ դարձավ, շատերն ընդդիմացան դրան։ Ըստ Ձեզ՝ դա ինչո՞վ էր պայմանավորված։
– Ամեն նոր բան հասարակության մեջ առաջացնում է հարցեր, դրա համար էլ ինչ-որ մասսա դեմ է դրան։ Նորմալ է, ամեն տեղ էլ այդպես է, եթե մարդիկ սովոր են այսպես ապրել, իսկ հետո պետք է այլ կերպ ապրեն, միանգամից սկսում են հոխորտալ։
– Իսկ Դուք ի՞նչ կարծիք ունեք օրենքի մասին։
– Ճիշտն ասած՝ օրենքը չեմ ուսումնասիրել, բայց հիմնականում միջամտության խնդիրն է քննարկվում, որ, եթե ընտանիքում բռնություն կա, Ոստիկանությունը կարող է միջամտել, բայց դա նորմալ է։ Ահագին դեպք գիտեմ, որ անասունի պես իրար ծեծում են, մեծ մասամբ կինն է տուժողը, որը հավի նման չի կարողանում ոչինչ անել։ Ոստիկանությունն էլ այդ հարցը չի կարողանում լուծել։ Լիքը մենթալային խնդիրներ կան, որ հասարակությունը կամաց-կամաց պետք է շտկի։
– Օրինագծում չկա դրույթ, թե երեխաներին կխլեն ընտանիքներից. նախագիծը չի նախատեսում ծնողական իրավունքներից զրկելու կամ ծնողական իրավունքները սահմանափակելու որևէ նոր հիմք կամ կարգ, և շարունակելու են գործել Ընտանեկան օրենսգրքի գործող դրույթները։ Սակայն օրենքին դեմ արտահայտվողները հիմնականում նշում են, որ երեխաներին խլելու են ծնողներից։ Ըստ Ձեզ՝ այս արհեստական աղմուկն ինչո՞ւ բարձրացավ։
– Ինձ թվում է՝ քանի որ օրենքն իշխանությունն է մշակել, դրա համար էլ ընդվզում կա։ Այս իշխանություններից ժողովուրդը նորմալ բան չի ակնկալում, դրա համար կարծում է, որ դա էլ կարող է լինել ինչ-որ լծակ, որով կկարողանան մարդկանց սեղմել, ղեկավարել։ Ես էլ նման մտավախություն ունեմ, որովհետև յուրաքանչյուր լավ օրենք իշխանությունը կարողանում է ժողովրդի դեմ գործածել։
շարունակությունը՝ կայքում