Կարեն Կարապետյանից ու Սերժ Սարգսյանից անդին

Առաջին / Անհրաժեշտ է հասկանալ՝ որքան է դրա եկամտաբերությունը, ինչպիսի շահավետություն ունի բիզնեսի համար, կլինի արդյոք բեռնափոխադրման գրավիչ ուղղություն, նոր միայն դիտարկել կառուցելու հնարավորությունը: Վարչապետ Կարեն Կարապետյանն այդ միտքն է արտահայտում Սերժ Սարգսյանի՝ դեռևս 2008 թվականից հռչակած մեգածրագրերից մեկի՝ Հայաստան-Իրան երկաթուղու վերաբերյալ, երբ նրա ասուլիսի ընթացքում այդ հարցն են բարձրացնում լրագրողները:

Բանն այն է, որ վարչապետի պաշտոնին նշանակվելուց հետո Կարապետյանն առաջին քայլերից մեկով լուծարեց կապի ու տրանսպորտի նախարարության համակարգում ստեղծված մի կազմակերպություն, որի խնդիրը Հայաստան-Իրան երկաթուղու ծրագրով զբաղվելն էր: Կասկած չկա, որ այդ որոշումը արդարացի էր, քանի որ երկաթուղով զբաղվելը կլորիկ գումար էր արժենում Հայաստանի տարեկան բյուջեների վրա, մինչդեռ երկաթուղին գրեթե տասնամյակ ինչպես թղթի վրա էր, այնպես էլ մնում է թղթի վրա: Մյուս կողմից, Կարեն Կարապետյանը փաստորեն ակնարկում է, որ Սերժ Սարգսյանը 2008 թվականին հայտարարել է մի բան, որն այնքան էլ հաշվարկված և տնտեսապես հիմնավորված չի եղել, որը չունի տնտեսական գրավչություն, որը բիզնեսի տեսանկյունից շահավետ չէ:

Ընդ որում, դա էլ թերևս զարմանալի չէ, քանի որ 2008 թվականին Սերժ Սարգսյանին անհրաժեշտ էր ամեն գնով հաղթահարել այն ահռելի լարվածությունը, որ առաջացել էր Մարտի 1-ի հետևանքով, և Սարգսյանն այդ իմաստով տիտանական ջանք էր ներդնում զուտ քարոզչական հռչակագրերի վրա, թերևս ինքն էլ հիանալի գիտակցելով, որ Հայաստանի համար առնվազն առջևի տասնամյակը ուղղակի անհնարին է լինելու Իրանի հետ երկաթուղի կամ նոր ատոմակայան կառուցելու տեսանկյունից: Մյուս կողմից, սակայն, այստեղ հարցն ունի իհարկե հակառակ կողմ, եթե մի կողմ դնենք զուտ այն քաղաքական նկատառումներն ու կոնյուկտուրան, որով Սերժ Սարգսյանն առաջնորդվում էր մեգանախագծեր հռչակելուց, թերևս ինքն էլ լավ պատկերացնելով, որ ինքն այն նախագահը չէ, որը կիրականացնի այդ ծրագրերը:

շարունակությունը՝ կայքում