Ինտրիգը սրվում է. մնում է հասկանալ, թե ում է ծակելու սուր ծայրը

Առաջին / Երևանի պետհամալսարանի մի քանի հարյուր ուսանող այսօր դասադուլ են արել և բողոքի երթ անցկացրել ընդդեմ Զինապարտության մասին օրենքի նախագծի կամ, այսպես ասած, տարկետման վերացման մասին օրենքի: Ինչ զարգացում կունենա բողոքի այդ շարժումը հետագայում՝ դեռ պարզ չէ, և թերևս դրանից հնարավոր կլինի հասկանալ, թե արդյոք ուսանողական բողոքի շարժումը թե՛ երիտասարդական և թե՛ քաղաքական ի՞նչ սեգմենտ է ներառում, և ինչ գույներ կան հնարավոր քաղաքական ներառումներում՝ իշխանությունը ներկայացվա՞ծ է այդ գունապնակում, այսինքն՝ կա՞ն իշխանական թևեր, թե՞ ոչ:

Մյուս կողմից, իհարկե, նվազագույնը հարց է առաջանում, թե արդյոք իշխանության տոտալ վերահսկողության տակ գտնվող բուհական համակարգում հնարավո՞ր է վերահսկողությունից դուրս մեծ շարժում: Եվ եթե հնարավոր է, ապա ինչո՞ւ այդպիսի շարժում չի լինում այլ՝ մեղմ ասած, ոչ պակաս նշանակությամբ տնտեսաքաղաքական հարցերում: Այդպիսի հարցերն անշուշտ շատ են:

Տվյալ պարագայում ակնհայտ է մի բան, որ ուսանողական բողոքը քաղաքական մարտահրավեր է պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանին, որը նաև դիտարկվում է 2018 թվականի ապրիլի վարչապետի թեկնածուների շրջանակում: Ըստ այդմ, այդ բողոքի ծավալումը և արդյունավետ ավարտը, այսինքն՝ այնպիսի իրավիճակի ստեղծումը, որ Վիգեն Սարգսյանը ստիպված լինի հետ կանգնել իր նախաձեռնությունից, կամ Սերժ Սարգսյանը ստիպված լինի նրան հորդորել անել այդ քայլը, ըստ էության կարող է նշանակել Վիգեն Սարգսյանի քաղաքական կարիերայի ավարտ:

շարունակությունը՝ կայքում