Ոչխարը քաղաքում

shame.am-ը գրում է․

Արդեն մի քանի ամիս է, ինչ Երևանի ամենահոսքառատ փողոցներից մեկի` Սեբաստիայի կույր աղիքը պատռվել է և նեխում է աչքի առաջ։ Եվ արդեն մի քանի ամիս է, որ Արարատյան զանգվածի նեխահոտ այս հատվածի բնակչությունը դատապարտված է` նրանց բողոքներն ու դիմումները խնամքով անտեսվում են և՛ Երևանի քաղաքապետարանի, և՛ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի կառավարիչների կողմից։

Ի՞նչն է բանը, կամ որտե՞ղ է թաղված շան գլուխը...

Բանն այն է, որ գարշահոտը տարածվում է Արարատյան զանգվածում ոչխարներից։ Ոմն ոչխարապահ հենց փողոցի վրա իր փարախն է կերտել, ոչխար է պահում և վաճառում է դրանք։ Հասկանալի է, մենք ոչխարասեր ժողովուրդ ենք, չնայած խոյն է մեր ազգային տոտեմը։ Նաև հասկանալի է, որ անկախացմամբ հայությունը նվաճեց ազատ գործելու, մտքին եկածը և խելքին փչածը անմիջապես իրականացնելու մեծ առաքելությունը։ Ոչխարապահն էլ այդ առաքելության կրիչներից մեկն է։ Նշյալ «առաքյալը» նաև բավականին գործունյա է և քաջ գիտի շուկայի ցայտուն օրինաչափությունը` հարաճուն պահանջարկ վայելող ապրանքն ու ծառայությունը պետք է բանուկ մասում ներկայացնել և լավ տեսանելի հնարավոր գնորդների համար։ Ոչխարները լավ տեսանելի են Սեբաստիա փողոցում, փողոցն էլ տրանսպորտային մեծ հոսքեր է ապահովում, հետևապես ծաղկում է ոչխարավաճառման այս գարշահոտ բիզնեսը։ Այս ոչխարապահին, ինչ խոսք, բնավ չի հետաքրքրում, որ իր ոչխարները բավականին բուրավետ են և ուղղակի զզվեցնում են և ոչխարասերներին, և՛ ոչխարամերժներին։

Տարիներ առաջ Ադմիրալ Իսակովի փողոցում, Երևանյան լճի հատվածում էին եզդի ոչխարապահները ոչխար և գառ վաճառում։ Շրջակայքում բնակելի շենքեր և տներ չկային։ Ողջ մայրաքաղաքն էր օգտվում վերոնշյալ ոչխարավաճառների ծառայությունից։ Այսինքն` գոհ էին բոլորը։

Սեբաստիա փողոցի այս ահաբեկիչ-ոչխարավաճառին արդյո՞ք արտոնագիր է տրվել` գարշահոտով խեղդելու մի քանի հազար մարդու։ Եվ արդյո՞ք այս ամենը անծանոթ է մայրաքաղաքի քաղաքապետարանին և Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանին։ Եթե անծանոթ է, թող այս հրապարակմամբ ուշի ուշով ծանոթանան։