Նոր ու անսպասելի խնդիր Սերժ Սարգսյանի համար

Լրագիր / Նոյեմբերը կարծես թե դարձավ «հայկական ամիս», միջազգային քաղաքականության համատեքստում: Ղարաբաղյան խնդրում լայն միջազգային համաձայնություն ձեռք բերվեց ստատուս-քվոն այս փուլում պահպանելու վերաբերյալ, որին միացավ նաեւ Թուրքիան, իսկ երեկ էլ՝ ՀԱՊԿ-ը:
Ռուսաստանը Հայաստանով պայմանավորեց Թուրքիայի ու Ադրբեջանի հնարավոր համագործակցությունը ԵՏՄ-ի հետ: Հայաստանը Եվրամիության հետ ստորագրեց շրջանակային համաձայնագիրը:
Այս իրադարձություններն անկասկած բարձրացրել են Հայաստանի սուբյեկտության աստիճանը, նկատելի է, որ Հայաստանը միջազգային քաղաքականության մեջ որոշակի դեր ու նշանակություն է ստանում: Միեւնույն ժամանակ, նկատելի է նաեւ, որ այս իրադարձությունները փոխկապակցված են եւ միջազգային քաղաքականության մեջ նոր իրավիճակի արտահայտությունն են:
Միեւնույն ժամանակ, այս ամենը ենթադրում է նաեւ որոշակի պարտավորություններ ու համարժեքություն, որն էլ նոր իրավիճակում դառնում է ամենամեծ խնդիրը Հայաստանի համար: Հայաստանի քաղաքական համակարգը, հանրային-պետական ինստիտուտներն ու կառույցներն ակնհայտորեն համարժեք չեն այս խնդիրներին: Առաջանում է վտանգավոր «դիսբալանս», եւ առայժմ հասկանալի չէ, թե ինչի հաշվին է այն հաղթահարվելու:

շարունակությունը՝ կայքում