Կաթողիկոսից վառվածները․ Shame.am
ՀասարակությունShame.am-ը գրում է․
Երեկ Գարեգին Երկրորդ կաթողիկոսը կարգալույծ էր հռչակել Տեր Նիկողոս քահանա Հովհաննիսյանին (Արարատյան Հայրապետական թեմ): Ինչպես ասված էր պաշտոնական հաղորդագրության մեջ, դրա համար հիմք էր հանդիսացել Մայր Աթոռի Կարգապահական հանձնախմբի եզրակացությունը վերջինիս փաստացի ամուսնալուծության և հոգևորականին անհարիր պահվածքի վերաբերյալ: Այլ մանրամասներ հայտնի չեն: Բայց այսօր պատժված հոգևորականը մի բաց նամակ է հրապարակել, որտեղ դատապարտում է կաթողիկոսի քայլը՝ միաժամանակ հայտարարելով, թե շարունակում է մնալ հոգևորական ըստ կարգի, «քանի որ ստորագրությամբ չի տրվել ինձ այդ կարգը, իմ օծումը ճակատիս է ու ձեռքերիս մեջ»:
Իսկ այնուհետև քահանան գրում է. «Տերը կտեսնի ձեր դատաստանը, վեհափառ տեր, դուք չունեք այն, ինչ ունեք, ձեզ չեմ էլ ուզում հիշել, գրածս իմ հավատացյալներին է վերաբերում, ինչ կա ձեր մասին` ասված է, նոր բան չեմ հորինի... Կարծում եմ, տեղ կհասնի, դուք 65 տարեկան եք, բայց դեռ ինքնահաստատվելու բարդույթով եք տառապում, ձեր կարծրատիպերը ձեզ խանգարում են... Պաշտում եմ իմ եկեղեցին ու իմ եկեղեցու դարավոր անցյալը, բայց դուք դրա հետ կապ չունեք, վեհափառ, դուք իսկապես մեղկ եք, և դուք գիտեք այդ մասին, դուք էլ, ձեզ շրջապատող «հոգևոր դասն» էլ...»:
Սա էլ որերորդ դեպքն է, երբ Մայր Աթոռի կողմից կարգալույծ արված կամ պատժի արժանացած հոգևորականը հանկարծ ընդվզում է և սկսում է ասել բաներ, որոնց մասին մինչ այդ չէր արտահայտվել: Եվ հենց դրանով էլ այդ մարդկանց խոսքը կորցնում է իր բուն արժեքը: Ո՞ւմ է պետք ուշացած սպառնալիքը, ուշացած մեղադրանքը, ուշացած բացահայտումները: Իսկ ինչո՞ւ դրանց մասին չէր բարձրաձայնվում, երբ եկեղեցու այդ սպասավորները գտնվում էին հոգևոր ծառայության մեջ: Չէ՞ որ եթե կա հանցանք ու մեղք, ապա դրա մասին լռելը, թաքցնելը նույնպես հանցավոր արարք է: Վերջապես, ե՞րբ մեր եկեղեցու ներսում կգտնվի այն համարձակը, ով ոչ միայն կբարձրաձայնի ողջ ճշմարտությունը Գարեգին Երկրորդի ու նրա համախոհների մասին, այլև կկարողանա իր շուրջը հավաքել ներքին «ընդդիմությանը»: Ահա այս դեպքում հավատացյալները կարձագանքեն ու ականջալուր կլինեն: Թե չէ այսպես, հետին ամսաթվով, մի քիչ էլ «աբիժնիկական» լալահառաչությամբ արդարություն հաստատելն անհնար է: