Պատերազմ, թե խաղաղություն․ ուր է գնում Հայաստանը

1in.am | Երրորդ հանրապետության քաղաքական պատմության մեջ պատերազմի և խաղաղության երկընտրանքին երկու անգամ անդրադարձել է առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը: Երկու դեպքում էլ` առաջին նախագահը պատեհ առիթ չի ընտրել` ներքաղաքական կոնյուկտուրայի տեսանկյունից: 1997-ի նոյեմբերին, երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հեղինակեց իր հայտնի «Պատերա՞զմ, թե՞ խաղաղություն. լրջանալու պահը» հոդվածը, իշխանության ճգնաժամը և դրա հանգուցալուծման տարբերակը գրեթե ակնհայտ էին: Հետպատերազմյան Հայաստանում սա առաջին դեպքն էր, որ նման բարձր մակարդակով հրապարակային քաղաքական բանավեճ էր նախաձեռնվում ԼՂ խնդրի կարգավորման շուրջ` Հայաստանի զարգացման համատեքստում:

ԼՂ խնդիրը Տեր-Պետրոսյանի համար գուցե սկզբունքային նշանակություն ուներ և թերևս դա այդպես էր նաև նրա տեսակետներին ընդդիմացող պաշտպանության նախարար Վազգեն Սարգսյանի համար, սակայն հաստատ պատրվակ էր իշխանության ձգտող Ռոբերտ Քոչարյանի պարագայում: Երկրորդ նախագահը հետագայում բանակցեց կարգավորման ավելի անբարենպաստ տարբերակների շուրջ, նույնիսկ կարգավորման գործընթացում քննարկման առարկա դարձրեց, այսպես կոչված, Մեղրիի փոխանակման տխրահռչակ տարբերակը, սակայն հռետորաբանության մեջ հավատարիմ մնաց կոշտ դիրքորոշմանը: Քսան տարի անց խաղաղության օրակարգը Տեր-Պետրոսյանն ասպարեզ բերեց 2017-ի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ` որպես ՀԱԿ-ի քաղաքական ծրագիր: Այս պարագայում ևս բովանդակային քննարկում տեղի չունեցավ, որովհետև ՀԱԿ-ը չուներ օրակարգ թելադրելու ռեսուրս:

մանրամասն՝ կայքում

Այս թեմայով Կուտակումներ․ Ղարաբաղի բանակը նոր տեսանյութ է հրապարակել Ղարաբաղի բանակը հաղորդագրություն է տարածել Լավրովն ու Մամեդյարովը Ղարաբաղի հարցով քննարկում են անցկացրել Պատմության 10 խոշոր պատերազմներ, որոնց սկսման պատճառներն ավելի քան անլուրջ են եղել Ադրբեջանի խնդրանքը Հայաստանին. Բաքվում հասկացել են՝ ինչ է կատարվել