«Դեռ «բազարի» տեղ կա․ վերջում ճշտով հարցերը կլուծեն». քաղաքագետ
Քաղաքականություն«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է քաղաքագետ Արմեն Գրիգորյանը (Հունգարիա, Բուդապեշտ)
-Քաղաքական և քաղաքացիական մի քանի նախաձեռնություններ օրակարգ են հռչակել՝ կանխել Սերժ Սարգսյանի վարչապետ դառնալու հնարավորությունը: Ի՞նչ եք կարծում՝ ի՞նչ հնարավորություններ ունի այսօր ընդդիմությունը, մասնավորապես ինչքանո՞վ աշխատող կարող է լինել ՔՊ-ի՝ 14+4 ծրագիրը:
-Վերջին շաբաթների ընթացքում այնպիսի փոփոխություններ տեղի չեն ունեցել, որոնք թույլ կտային հաղթահարել լայնածավալ ընդվզմանը խոչընդոտող պատճառները, մասնավորապես՝ «Ղարաբաղը կորցնելու» վախը, որը Սերժ Սարգսյանի կողմից արդեն տարիներ շարունակ օգտագործվում է որպես զսպաշապիկ (միաժամանակ օգտագործելով նաև արմատականների «Ղարաբաղը ծախելու» մասին մեղադրանքները և «ոչ մի թիզ հող» մոտեցումը հակամարտության կարգավորմանն ուղղված քայլերը բացառելու և իր իշխանությունը հավերժացնելու համար): Մյուս պատճառն «ավելորդ» բնակչությանը դեպի Ռուսաստան մղելու հնարավորությունն է, որով լիցքաթափվում է սոցիալական ընդվզման վտանգը՝ չնայած սոցիալ-տնտեսական խայտառակ վիճակին։ Եվ ի վերջո, հասարակության զգալի մասն ազատության և ժողովրդավարության գաղափարներով չի առաջնորդվում՝ լինելով այլ արժեհամակարգի կրող:
Մյուս կողմից, Ս. Սարգսյանի վարչապետ դառնալը կանխելը մի տեսակ ինքնանպատակ է դառնում, եթե հաշվի չի առնվում Ռուսաստանից կախվածության բացասական ազդեցությունը, և ուղղակի չի մատնանշվում դրանից ազատվելու անհրաժեշտությունը:
-Նիկոլ Փաշինյանի գործունեությունը չկիսեցին «Ելք» դաշինքի անդամ մյուս երկու կուսակցությունները: Կա տեսակետ, որ պայքարել պետք էր սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեի ժամանակ, և պայքարը, ըստ էության, ավարտվել է 2017 թվականի ապրիլի երկուսի ընտրություններով: Արդյո՞ք հիմա տեսնում եք հնարավորություն, ներուժ: Մեկ այլ տեսակետի համաձայն էլ՝ Սարգսյանի՝ վարչապետ դառնալը կարող է պոռթկում առաջացնել իշխանություններից խիստ դժգոհ հասարակության շրջանակներում:
-Մինչ հանրաքվեն, պայքարելու անհրաժեշտության մասին տեսակետը բավական հիմնավորված էր: Ուղղակի այն ժամանակ շատերը նախընտրեցին ձևացնել, որ չեն հասկանում սահմանադրական փոփոխությունների իրական նպատակը՝ Սերժ Սարգսյանի համար իշխանությունը պահպանելու հնարավորություն ապահովելը, գնում էին նրա հետ փոփոխությունները քննարկելու, և այլն: Հաշվի առնելով հասարակական գերիշխող մտածելակերպը, հասկանալի է նաև, որ սահմանադրական փոփոխություններով վերացված համընդհանուր քվեարկությամբ նախագահական ընտրություններն են ամենամեծ վտանգը ներկայացրել ղարաբաղյան կլանի իշխանության համար: Փոփոխությունների ընդունմամբ՝ ռեժիմի վերարտադրությունը մեծապես հեշտացել է, և եթե ո՛չ Եվրասիական միությանն անդամակցելու խայտառակ գործընթացը, ո՛չ հանրաքվեն, ո՛չ էլ անցած տարվա ընտրությունները պոռթկում չեն առաջացրել, ներկայումս էլ այն չի առաջանա:
մանրամասն՝ կայքում