Քրեապետություն. Հայաստանի ախտորոշումը

Առաջին լրատվական | Օրենքի իշխանության հաստատման ու նախկին իշխանության նկատմամբ վենդետայի իրականացման միջև սահմանագիծը շատ նուրբ է։ Ցանկացած նոր իշխանության կողմից նախորդի գործունեության քրեաիրավական գնահատականի ցանկացած դրսևորում կարելի է ներկայացնել որպես քաղաքական վրեժխնդրություն։ Դա քաղաքականության ու իրավունքի հատման որոշակի հարթություն է, որտեղ քաղաքական գործիչները կարող են շահել՝ կախված իրենց լեզվի ճարտարությունից ու զոհի կերպարանքով հանդես գալու արտիստիզմի աստիճանից։

Հանցագործությունը, սակայն, վաղեմության ժամկետ չունի՝ խնդրի հանրային իմաստով, և չպետք է ենթարկվի քաղաքական կոնյունկտուրային։ Դրանում է օրենքի ու իրավունքի բացարձակությունը։ Այս կատեգորիաները, որոնք առաջին հայացքից տեսական կատեգորիաներ են, այսօր շատ արդիական են Հայաստանի կյանքում։ Որովհետև այն, ինչը կարգավորվում է դրանցով և համապատասխանում է այդ տեսական կատեգորիաներին, մենք ապրում ենք արդեն ամեն օր։ Հեղափոխությանը հաջորդող ամեն օր։ Հանրային և մնացյալ բոլոր հեռուստաընկերությունների լրատվական թողարկումների գլխագրերում քրեական պատմություններ են՝ ձերբակալվել է ԱԺ պատգամավոր Մանվել Գրիգորյանը, քրեական հեղինակություն Դոն Պիպոն, այսինչ մարզպետարանի այնինչ վարչության պետի, այս դպրոցի այնինչ տնօրենի, Երևանի ավագանու ինչ-որ հիմնադրամի, բուժհաստատություններից մեկի տնօրենի, պետական հիմնարկի կապալառուի ու շատ այլ մանր ու միջին և բարձր պաշտոնյաների թույլ տված չարաշահումների մասին։

Քրեական այդ պատմությունները մենք լսում ենք ամեն օր՝ սովորականության աստիճանի հասած հաճախականությամբ։ Ու ըստ ամենայնի, դեռ երկար ենք լսելու։ Դրանք մեր անցյալի, մեր պետության ոչ վաղ անցյալի, մեր երեկվա մասին պատմող պատմություններ են, որոնք վկայում են մինչհեղափոխական ժամանակաշրջանի մեր կյանքի ողբերգականության ու դժոխայնության մասին։ Որովհետև մենք ամեն օրվա լրահոսում լսում ենք պատմություններ երկրի ու հասարակության կենսագործունեության գրեթե բոլոր ոլորտներում սարսափելի, աղաղակող հանցագործությունների մասին։ Դրանց քանակն ու ծավալն այնքան մեծ է ու շատ, որ դրանք ոչ թե բացառություններ են, այլ օրինաչափություններ։ Դրանք նախորդ, նախորդի նախորդ իշխանությունների գործունեության քրեաիրավական գնահատականներ են, որոնք վկայում են իշխանության բնույթի, արատավոր ու քրեական բնույթի մասին։

մանրամասն՝ կայքում