Որ դեպքում Ադրբեջանը կհարվածի ատոմակայանին

Ադրբեջանական մամուլը գրում է.

aze.az-ը «Ռուսական փորձագետ. Ադրբեջանը ստեղծել է հզոր հրթիռային պոտենցիալ» հոդվածում ներկայացնում է հարցազրույց ռուս ռազմական փորձագետ Պավել Ֆելհենհաուերի հետ: Խոսքը վերաբերել է նրան, որ շատ է խոսվել բելառուսական «Պոլոնեզների» մասին և շատ քիչ՝ Ադրբեջանի կողմից գնված իսրայելական «Լորա» տակտիկա-ստրատեգիական հրթիռների մասին:
Հարցին, թե երբ Երևանում շքերթի ժամանակ երևացին «Իսկանդեր» հրթիռներ՝ ԶԼՄ-ները որոշեցին, որ Մոսկվան այն տվել է Հայաստանին, Ֆելհենհաուերը պատասխանել է, որ մինչև այժմ պարզ չէ՝ ինչ հրթիռներ է Մոսկվան տվել «Իսկանդեր Ե», թե «Իսկանդեր Մ». վերջինի հեռահարությունը 500 կմ է, իսկ առաջինինը՝ 300 կմ. «Հնարավոր է նաև, որ ցուցադրած հրթիռները այդպես էլ մնացել են ռուսական»:
Հարցին, թե արդյո՞ք երկրների հրթիռային պոտենցիալները Ադրբեջանի այս վերջին գնումներով հավասարվել է, փորձագետը պատասխանել է, որ այո, արդեն հավասարակշռություն կա, իսկ նախկինում Հայաստանի օգտին էր:
Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ հայերը այդպես էլ ռիսկ չարեցի՞ն օգտագործել հրթիռներ: Ի պատասխան այս հարցի, փորձագետը նշել է, թե այդ պատերազմը շատ շուտ ավարտվեց, և որ դրա անհրաժեշտությունը չկար: Բայց եթե հիմա նոր սրացում լինի և արագ չավարտվի, հնարավոր է, որ կողմերը կսկսեն միմյանց հրթիռային հարվածներ հասցնել երկրների խորքերի, մայրաքաղաքների և ստրատեգիական այլ օբյեկտների ուղղությամբ:
Հարցին, իսկ հնարավո՞ր է, արդյոք, որ Ադրբեջանը հարվածի Մեծամորի ատոմակայանին, փորձագետը պատասխանել է, որ դա քիչ հավանական է, քանի որ առաջին հերթին ատոմակայանը խիստ ամրություն ունի այդ իրավիճակների համար, Ադրբեջանը անգամ հրթիռների առկայության դեպքում դժվարությամբ կարող է հասնել ռեակտորի վնասման, հետո էլ եթե անգամ դա լինի, ինքը ևս կտուժի ռադիոակտիվ ամպից, խիստ բացասական կլինի նաև միջազգային արձագանքը:
Ըստ Ֆելհենհաուերի, Ադրբեջանը միայն մի դեպքում կհարվածի ատոմակայանին, երբ հայկական զորքերը լինեն Բաքվի մատույցներում:

Ազերիներին հուզում է Հայաստանի ներքաղաքական կյանքը

day.az-ը «Ներքաղաքական շիլաշփոթ. Հայաստանը խրվում է պրոբլեմների ճահճում» հոդվածում գրում է, որ «կատարվում է այն, ինչը կանխատեսելի էր: «Արբեցնող» հեղափոխությունից հետո գալիս է զգաստացումը: «Լավ և ուրա՞խ» է արդյոք Հայաստանի շարքային քաղաքացու կյանքը: Իհարկե ոչ: Արդյո՞ք բազմամիլիարդ կապիտալը հոսեց Հայաստանի տնտեսություն: Մի ծիծաղեցրեք իմ հողաթափերը, դա, իհարկե, հնարավոր չէ, քանի որ Հայաստանը մեկուսացված է տարածաշրջանի բոլոր տնտեսական և տրանսպորտային նախագծերից: Առտավելագույնը, ինչ կարող է սպասել հայ մարդը, հրաշքն է, որն էլ, ի դեպ, անհնար է, քանի դեռ Երևանը չի համաձայնել Ղարաբաղյան հակամարտության արդար լուծմանը: Բայդ դրա հոտն անգամ չի գալիս, այլ՝ հակառակը: Ամեն ինչ վատ է: Օրինակ, ծնելիությունը այդ երկրում 2017 թվականին իջել է 40-ից 37,7 հազար: Այսինքն, դեմոգրաֆիկ աղետը սկսվել է և ոչ մի հեղափոխություն այստեղ չի օգնի: Իսկ Փաշինյանը հայտարարում է, որ այս տարի դեռ ընտրություններ էլ են լինելու: Բայց իշխանական թևը արդեն պառակտվում է, սկզբից «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության ներկայացուցիչ նախարար Մ.Թանդիլյանը հրաժարական տվեց, հետո «Ծառուկյան» դաշինքը հիշեցրեց, որ ընտրություններում ինքը հանդես է գալու առանձին թիմով, անգամ ՀՅԴ-ն է ինչ-որ բան մտմտում: Ահա և քեզ քաղաքական շիլաշփոթ»:

Հայաստանն իր կարծիքը չի փոխում

vesti.az-ը «Հայաստանը դաշույն խրեց Վրաստանի մեջքին. ստացվում է, որ նա միայն խոսքերով է ցանկանում ընկերանալ Վրաստանի հետ» հոդվածում գրում է, որ հունիսի 12-ին Վրաստանը ևս մեկ անգամ հարց էր բարձրացրել ՄԱԿ-ի համաժողովում «Վրաստանի Աբխազիայից և Ցխենվալից հարկադիր տեղափոխվածների և փախստականների իրավական կարգավիճակի մասին» թեմայով: Հարցը վերաբերում է Աբխազիայից և Հարավային Օսեթիայից հարկադիր հեռացած վրացիների վերադարձը իրենց բնակավայրեր ապահովելուն: Վրաստանի ջանքերի շնորհիվ այդ որոշումը պաշտպանող երկրների թիվը տարեցտարի աճում է: Անսասան է մնում միայն հարևան Հայաստանի դիրքորոշումը՝ ոչ: Անգամ Ռուսաստանի պատմական դաշնակից Սերբիան դեմ չէ դրան և միայն ձեռնպահ է մնում: Թվում է, թե նոր Հայաստանի նոր կառավարությունը, որն իր առաջին այցը կատարեց Վրաստան, պետք է փոխի իր կարծիքը, բայց ,այդպես չէ: Փաշինյանը միայն հայտարարում է, որ իրենք եղբայրական երկրներ են, իսկ արդյունքում դաշույն է խրում Վրաստանի մեջքին: Իսկ ահա Վրաստանը ձև է անում, որ ոչինչ չի տեսնում:

Կամո Խաչիկյան