«Ֆիդայական պարի զուռնան քոքելու փոխարեն մենք ավելի լուրջ պատրաստում հանրությանը»․ փոխվարչապետի օգնական

Սահմանային իրավիճակի հետ կապված որոշակի խիստ կոնկրետ շրջանակների արձագանքը անկեղծ ասած լավ չեմ հասկանում:

Ի՞նչ ասել է «հանրությանը պատրաստել պատերազմի»:

Կարծում եմ մեր հանրությունը, 2014-ից հատկապես, միշտ նույնչափ պատրաստ է պատերազմի: Այո՝ դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև զորավարժանքներին չներկայացող, բայց «կռիվ ըլնի՝ առաջինը ես կգնամ» բղավող պիրդուններին չենք դատել հրաման չկատարելու համար: Դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև քաղպաշտպանական նշանակության գրեթե բոլոր օբյեկտները վարձակալության են տրված ինչ-որ դուքյաններին, որոնք ապամոնտաժել են օդափոխության համակարգերը, խախտել հերմետիկությունը, անհնար դարձրել սննդի և անհրաժեշտ պաշարների պարբերական մատակարարումները: Դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև մոբիլիզացիայի համակարգումը անհրաժեշտության դեպքում ոչ թե լիազոր պետական մարմնի, այլ անլվա ավտարիտետների կողմից է իրականացվում: Դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև ցանկացած «Գէ-Էս-Էմ»-ի պետ իր պարտքն է համարում յոթ տարբեր մեխանիզմ գործադրել աճպարարությամբ վառելիքաքսուկային նյութեր յուրացնելու: Դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև լայնորեն կարծիք է եղել թե ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը դավաճան է ու պետք չէ նրանց հրամանները կատարել (ի դեպ ապրիլյան պատերազմում զոհվածների զգալի և հերոսացված մասը չեն կատարել նահանջի հրամանը ու հերոսացվել են հենց դրա համար՝ անուղղակիորեն հաստատելով, որ ռազմաքաղաքական ղեկավարությանը դավաճանական պիտակ կպցնելու միտումը հերոսական է): Դա պատրաստության ցածր մակարդակ է, որովհետև որպես ամբողջություն չի եղել փոխադարձ վստահություն հանրություն-կառավարություն բոլոր առանցքներով:

Եվ հիմա, երբ դուք աղաղակում եք թե իրավակարգ հաստատելու մեր քաղաքական գիծը «շոու է», և պետք է առավատից-երեկո քոքել ֆիդայական պարի զուռնան՝ հաշվի չեք առնում, որ այն ինչ անում ենք հենց հանրությանը վտանգներին պատրաստելու և թիկունքն ամուր զգալու հնարավորություն տալու գործընթաց է:

Մենք հանրության մեջ վստահություն ենք ներշնչում, որ մարդասիրական օգնությունը կհասնի սահմանին և անհրաժեշտության դեպքում պետք է ներից հավաքել: Մենք հանրության մեջ վստահություն ենք ներշնչում, որ փամփուշտները կլինեն այնտեղ որտեղ պետք են և չեն լինի այնտեղ, որտեղ պետք չեն: Որ շտապօգնության ՈւԱԶ-ը չի ուշանա, որ ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը չի դավաճանի, որ վիրավորների համար գումար կգտնվի և նրանք ստիպված չեն լինի սպասելու պայմանական սերժիվաչոյի «բարեգործությանը», որ բոլորս կկռվենք մեր տեղերում՝ Վարչապետը, փոխվարչապետը, ԱԱԾ-ն, Ոստիկանությունը, սոցապնախարարությունը, առողջապահության նախարարությունը... բոլոր-բոլորս կկռվենք այնքան ժամանակ ինչքան ժամանակ պատրաստ է կռվել սահմանին կանգնած զինվորը: Եվ ամենակարևորը՝ մենք ապացուցում ենք, որ հայրենիքի քաղցր պտուղների հերթում կարող ենք կանգնել ամենավերջում, իսկ դառնությունը կուլ տալիս՝ առջևում: Եվ վարչապետի որդին մահվան առաջ հավասար է լինելու այնքան, որքան կոշկակար-վարպետի որդին:

Այ, եթե դուք «հանրությանը պատերազմի պատրաստել» ասելով նկատի ունեք, որ հայտարարենք «Գեներալին բռնողը թուրք է»՝ այ էդտեղ մենք չենք պայմանավորվի: Եվ դա է մեր հիմնական տարբերությունը այս հարցի համատեքստում: