Մոսկվան ելք չունի․ Պուտինի մերժումն Ալիեւին

Երեւանի վճռորոշ դերը

Հայաստանում մեծ ուշադրության է արժանացել Ադրբեջանի խորհրդարանի նախագահի հետ հանդիպմանը ՌԴ Պետդումայի խոսնակ Վոլոդինի հայտարարությունը, որ վերաբերում է Արցախի խնդրին: «Բոլոր նրանք, ովքեր հանդես են գալիս հարաբերությունների սրման օգտին, բոլոր նրանք, ովքեր ունկնդիր չեն լինում խաղաղ ապրելու՝ ժողովրդի բառերին և ցանկությանը, անշուշտ, գնում են լարվածության ճանապարհով: Մենք պետք է անենք ամեն ինչ՝ կանխելու համար այդ ճանապարհը: Այդ կապակցությամբ Ադրբեջանը մշտապես ճիշտ և կառուցողական դիրքորոշում է ունեցել: Մենք դրա հույսն ունենք նաև հետագայում», հայտարարել է Վոլոդինը Բաքվում:

Հայաստանում այդ հայտարարությունը շատերն ընկալել, կամ փորձում են մատուցել իբրեւ Ադրբեջանի ռազմատենչությանը Ռուսաստանի տված հավանություն, պատերազմի հավանություն, ու հայ-ռուսական հարաբերության, Հայաստանի հանդեպ Ռուսաստանի իշխանության դժգոհության վկայություն:

Հայ-ռուսական հարաբերության խնդիրները բավական հայտնի են, այդ հարաբերության որակական վերափոխման հրամայականը, անհրաժետությունը՝ ակնառու:

Անհրաժեշտ է սակայն արձանագրել մի կարեւոր հանգամանք, հանրությանը թյուրիմացության մեջ չգցելու համար. Արցախի հարցում, Ադրբեջանի հանդեպ քաղաքականության հարցում Ռուսաստանի մոտեցումը ամենեւին չի բխում հայ-ռուսական հարաբերությունից, որովհետեւ այստեղ խնդիրը շատ ավելի լայն է, շրջանակը շատ ավելի մեծ ու խորը, քան հայ-ռուսական հարաբերությունը: Ավելին, հայ-ռուսական հարաբերության որակական վերափոխման անհրաժեշտությունը ձեւավորող նպատակներից մեկն էլ պետք է լինի այն, որ այդ հարաբերությունը համարժեք դառնա այդ ավելի լայն շրջանակին, եւ Ադրբեջանի հանդեպ Ռուսաստանի քաղաքականությունը բխի հայ-ռուսական հարաբերության տրամաբանությունից:

Եթե փոքր ինչ կոպիտ ներկայացնենք իրավիճակը, ապա Հայաստանից դժգոհ լինելու դեպքում Ռուսաստանը Արցախը չի հանձնելու Ադրբեջանին, որովհետեւ այստեղ խնդիրը շատ ավելի լայն է ու մեծ եւ անգամ Ադրբեջանն է շատ փոքր խաղացող:

Վոլոդինի հայտարարությունն այդ իմաստով եթե նույնիսկ ոչ ապտակ, ապա առնվազն բավական թափանցիկ ակնարկ է Ադրբեջանին, որ իրավիճակը լարելու Բաքվի քաղաքականությունը դժոհություն եւ մտահոգություն է առաջացնում Ռուսաստանի մոտ: Ի վերջո, ո՞վ է լարում, վտանգում խաղաղությունը, Ադրբեջանից բացի: Ոչ ոք: Այն, որ Վոլոդինը խոսում է Ադրբեջանի կառուցողական դիրքորոշման մասին, դա դիվանագիտական կարգն է, որը խախտվում է արտառոց դեպքերում: Հասկանալի է, որ Ռուսաստանը բացահայտ չի սպառնա Ադրբեջանին, այստեղ կան մի շարք խնդիրներ: Զգուշացումը ուղղվում է տողատակով, եւ Վոլոդինի հայտարարությունը ոչ թե գնահատական է կամ հավանություն Ադրբեջանի վարքին, այլ վարքի այսպես ասած Մոսկվայի համար նախընտրելի տարբերակի մատուցում, թե ինչպիսի վարք է Մոսկվան սպասում Ադրբեջանից:

մանրամասն՝ սկզբնաղբյուրում