Էդմոն Մարուքյանը «հղիացրեց» Արփինե Հովհաննիսյանին հայտնի օրինագծում փոփոխություններ կատարելու գաղափարով

Ասանեթ Լալայանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Ազգային ժողովում տեղի ունեցած իրադարձությունների հիմնական պատճառը թերևս «հակահեղափոխական» հռչակված օրինագծի քննարկումն էր և Ազգային ժողովի երեք ուժերի կողմից դրան հավանություն տալը։ Այս օրինագծի մասին շատ խոսվեց, շատ դեպքեր տեղի ունեցան այս օրինագծի ընդունման հետևանքով։ Բայց «հակախեղափոխակա՞ն» է այդյոք այն և ինչո՞ւ նման արձագանք ստացավ։
Իրականում արդեն առաջին ընթերցում անցած «ԱԺ Կանոնակարգ օրենքի» մեջ փորձ էր արվում ավելացնել այնպիսի մի կետ, որի համնաձայն՝ նիստը չի համարվի չկայացած, եթե պատգամավորների մուտքը ԱԺ խոչընդոտվել է: Թերևս հակաօրինական ոչինչ չկար այս ձևակերպման, ինչպես նաև գործառույթների մեջ ևս ռիսկեր չկային՝ համենայնդեպս ժողովրդի կամ հեղափոխության դեմ, քանի որ ոչ ոք չէր պատրաստվում արհեստական խոչընդոտներ ստեղծել պատգամավորների՝ ԱԺ նիստին մուտք գործելու հարցում։
Սակայն սովորական նիստի ընթացքում «Ելքի» Էդմոն Մարուքյանը մի տեսակ «փոթուրկուն հեղափոխականի» կերպարի մեջ մտավ ու աղմկեց, որ Ազգային ժողովում ազգադավություն է տեղի ունենում, որ «իրենց» հեղափոխությունը փորձ է արվում կասեցնել, քանի որ պահին Ազգային ժղովովի երեք ուժերը ընդունում են «հակահեղափոխական» օրինագիծ, երեքը, բայց ոչ իր «Լուսավորը»։ Օհ, ինչ հրաշալի միտք՝ հետագայում իր ղեկավարած քաղաքական ուժի առաջ մեծ հեռանկարներ բացելու և մնացած քաղաքական թիմերին մի արշինով ներկայացնելու ու վարկաբեկելու համար։
Ժողովուրդն իհարկե ոտքի կանգեց, քանի որ նրա՝ նոր ձեռք բերված ու դեռևս ոչ կայուն հիմքերի վրա դրված իշխանությունը կորցնելու վախ ունի և պահպանում է զգոնությունը։
Սակայն ժողովուրդը ևս կ դարձավ Էդմոնի «շուխուռչի» խաղի մի մասնակից, քանի որ գոյություն ունի մեկ պարզ իրողություն, որ այս օրինագծի՝ ԱԺ բերելու գաղափարը ծնվել է հենց Մարուքյանի պայծառափայլ գլխում և ՀՀԿ-ի Արփինեին հենց նա էր «հղիացրել» սույն փոփոխությունները կատարելու հարցում ։
Խաղը ստացվեց այն առումով, որ «հակահեղափոխական» հռչակեց մյուս ուժերինն, բայց թե որքանով կստացվի Էդմոնի՝ Փաշինյանի կողքին կանգնելու անդիմադրելի ձգտումները, դժվար է ասել։ Քանի որ Նիկո Փաշինյանը մեկ անգամ չէ, որ դավաճանվել է այս լպրծուն գործընկերոջ կողմից։ Հեղափոխության սկզբին հենց Էդմոնն էր Փաշինյանին համեմատում ՕԵԿ-ի և ՀՅԴ-ի հե՝ նրան Բաղրամյան 26-ի կցորդ համարելով, հենց նա էր հորդորում Նիկոլին հեղափոխության ալիքը դադարեցնել, հենց նա էր ԱԺ-ում այն անվստահելի քվեների թվում, որոնց մասին Փաշինյանն ասաց վարչապետի քվեարկության ժամանակ։ Ու Փաշինյանը իր գործողութոյւններով ու պաշտոնների նշանակումներով ուղղակի կերպով ցույց տվեց, որ Էդմոնը մինիմալ վստահություն չունի իր կողմից ու մի սանտիմետ տեղ՝ հեղափոխության կողքին։
Բայց ԱԺ հայտնի նիստի ժամանակ էդմոնի կողմից կազմակերպվածը հաստատեց, որ նա չի հանձնվում ու հիմա էլ հեղափոխականներին փորձում է «միանալ»՝ այդ նույն հեղափոխության առաջնորդին մեջքից խփելով։
Ինչևէ, մեկ բան ակնհայտ է, որ Մարուքյան Էդմոնին հեղափոխական կերպարը բնավ չի սազում, որքան էլ որ նրա ճաղատը հիշեցնի հեղափոխության առաջամարտիկ Լենինին։