Սերժն էլ չի ուզում բացաշկյարա ասի․ «Վայ հողեմ ձեր միամիտ գլուխը»
BlogՆարեկ Ադամյանը գրում է․
Շատ հաճախ կարելի է տեսնել իսկապես լուրջ վերլուծություններ այն մասին, թե ինչու է Հայաստանում ամեն ինչ այսքան վատ։ Լուրջ մարդիկ, մասնագետներ, չեն ալարում, դնում, ուսումնասիրում են, համեմատում, անալիզ անում և վերջում հանգում այն եզրակացությանը, որ իսկապես Հայաստանում «գաղջն է կերել մատաղն», ու իսկապես, չգիտենք՝ ինչ պետք է անել։ Եվ գրեթե բոլոր վերլուծություններում հետևյալ միտքն է վերջում. «Այնուամենայնիվ կդառնա՞ Սերժ Սարգսյանը Հայաստանի վարչապետ, թե՞ ոչ»։ «Բայց չէ՞ որ նա խոստացել էր, որ չի հավականի երկրի կառավարմանը՝ երրորդ անգամ»... Կարծեմ՝ մի անգամ ՀՀՇ Վարչության անդամ Արարատ Զուրաբյանն էլ սենց մի բան էր ասել․ «ինձ խոստացել է, որ չի առաջադրվի»...
Եվ ուրեմն ֆիքսենք, որ Հայաստանում այսօր ձևավորվել է քաղաքական մի այնպիսի խղճուկ իրավիճակ, երբ ընդդիմադիր ուժերը հրաժարվել են նույնիսկ սրբազան «բույանից», սպառել են հասարակական բովանդակություն ձևավորելու՝ բոլոր հայտնի ու անհայտ հայեցակարգերն ու սաղովի լծվել Սերժ Սարգսյանին համոզելու՝ թե այ ախպեր, բա ասում էիր չես առաջադրվի, էս ինչ օյին բերիր մեր գլուխը։ Դե Սերժն էլ չի ուզում էդպես բացաշկյարա ասի․ «Վայ հողեմ ձեր միամիտ գլուխը», ու իրեն հատուկ ապշեցուցիչ ցինիզմով հայտարարում է «Ալ Ջազիրայի» եթերում, որ՝ «դե գիտեք, դեռ ժամանակը չի... Ինչ կարիք կա դրա մասին խոսելու»։ Եվ նույնիսկ սրանից հետո կան որոշ լավատեսներ, որոնք ասում են՝ ամեն դեպքում ոչինչ դեռ հստակ չէ, գուցե թե միտքը փոխի։ Եթե ուշադիր նկատեք, պառլամենտականից առաջ այսօր դրվել է ընդդիմության միավորման թեման։ Հարցի լրջությունը պատկերացնելու համար ուշադրություն պիտի դարձնել հարակից գործոններին, բուն միավորման բովանդակությանն ու հների ու նորերի՝ հարաբերություններ ձևավորելու կուլտուրային։ Դրա մասին խոսելը դեռ վաղ է, սակայն ոնց որ թե մեկ միավորում չի լինելու, այլ մի քանի։ Իսկ եթե պառլամենտ մտնեն, ապա 2017-ի պառլամենտը նախադեպ է լինելու այնքանով, որ, վախենամ, այնտեղ ավելի շատ դաշինք լինի, քան հենց կուսակցություններ։
Հ.Գ. Ինչպես գիտեք, երբեք սուրբ չեմ եղել, շտապեմ հանգստացնել, եթե դեռ չեք հասկացել․ պարոն Սերժը ոչ միայն վարչապետ է դառնալու, այլև շարունակելու է լինել Հայաստանի քաղաքական գործընթացների ինդիկատորը։ Գոնե 2019 թվական։