Ովքե՞ր ծեծի ենթարկեցին Նվերին․․․

hraparak.am

Սովորական հաղորդավար չի Նվեր Մնացականյանը: Անհաղո՜րդ, միապաղա՜ղ, ինչպես շատերը: Երբ լսում եմ նրա հաղորդումները, հարցազրույցները, շատ դեպքում անջատում եմ ձայնը:

Կասեք՝ ինչու՞…

Նրա դեմքը այնքա՜ն խոսուն է, բառերն ու դեմքը չեն խոսում իրար հետ: Ինչ էլ որ ասում, կարդում, հարցնում է, որպես նրա պարտականություն եմ ընդունում՝ դե պաշտոնական եթեր է, ի՞նչ պիտի խոսի… Ինչ ընդունում են վերևներում:

Բայց դեմքի վրա մի տեսակ դժգոհություն եմ տեսնում, ոգևորություն չեմ նկատում, երբ զրուցում է պաշտոնյայի հետ: Դեմքը ընդվզու՜մ է…

Հա, հայկական եթերում շատ ընդդիմադիրի կեցվածք ունեցող լրագրողներ ունենք, ովքեր չեն կարողանում թաքցնել շրթունքների անկյուններում թաքցրած գոհունակությունը, երբ զրուցում են այս կամ այն պաշտոնյայի հետ: Բայց այդ բանը Նվերի մոտ չեմ նկատել: Դա պրոֆեսիոնալիզմի հետ կապ չունի, դա մարդկային անկեղծ որակի մասին է խոսում, դա իր հուզաշխարհի մասին է խոսում:

Հ1 գնալուց հետո փոխվեց նրա հարցազրույցների որակը, Շանթում նա, իրոք, հանրային էր,  բայց միևնույն է, դիմային միմիկան չփոխվեց, ոգևորություն չառաջացավ նրա դիմագծերի ծալքերում: Զու՜սպ, հանգիստ, հավասարակշռված: Անջատում էի ձայնը, որ նրա բառերը չլսեմ: Այդպես նա լրիվ ուրիշ մարդ էր:

Եթե փորձեիք, կզգայիք, որ նա հոգու խորքում շատ բաների համար տառապում էր…

Ինձ համար մինչև հիմա էլ մութ մնաց թե 2009-ին Մարգարյան փողոցի թիվ 20/3 շենքի 1-ին մուտքի դիմաց ովքե՞ր էին այն 2 անձինք, ովքեր ծեծի ենթարկեցին «Շանթ» հեռուստաընկերության հեռուստահաղորդավար, Նվեր Մնացականյանին և դիմեցին փախուստի։ Թե ինչ ասացին, ում մեղադրեցին, կամ չմեղադրեցին, միևնույն է, ես համոզված էի՝ ինչ որ մեկն էլ է Նվերին զգացել, հասկացել:

Իշխանական լրատվամիջոցում աշխատող լրագրողի համար ասում եմ՝ ափսոս էր Նվերը, և հուսով եմ կհասկանան ինձ շատերը:

Հասմիկ Բաբաջանյան