Իսկ մե՞նք ինչ ենք ուզում. Բանակի արձագանքը վարչապետին

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ելույթը ծանր տպավորություն է թողել, եւ արձագանքներն էլ չուշացան: Ամենակարեւոր արձագանքը բանակինն էր՝ Արծրուն Հովհաննիսյանը հայտնեց Արցախի բնակավայրեր թափանցած թշնամու հրոսակախմբերի հայտնաբերման ու ոչնչացման գործողության մասին, ինչը չափազանց կարեւոր է, նկատի առնելով, թե այդ մարտավարությունը հոգեբանական ինչպիսի իրավիճակ է ստեղծել երկրում: Նա ասաց, որ իրավիճակը ռազմաճակատում ծանր է, բայց ոչ անհուսալի: Այնուհետեւ հրապարակվեցին լուսանկարներ թշնամու ոչնչացված աթս-ների մասին:

Նիկոլ Փաշինյանն ասել է, որ այս անգամ էլ հրադադարը չստացվեց, եւ թշնամին ուզում է միայն Ղարաբաղի կապիտուլյացիա: Իսկ մե՞նք ինչ ենք ուզում. այս հարցն ամենեւին էլ հռետորական չէ, ելնելով մի շարք հանգամանքներից: Բաքվի պահանջը հստակ է՝ Ղարաբաղի խնդրի լուծում իր պայմաններով, որտեղ ոչ մի խոսք չկա հայկական իրավունքների մասին: Միջազգային հանրությունը ընդունել է դա ի գիտություն եւ փորձում է հասկանալ, թե ինչ է ուզում հայկական կողմը:

Նիկոլ Փաշինյանն ասում է, թե հայկական կողմն ուզում է զինադադար, փոխզիջումներ, այդ թվում՝ ցավոտ փոխզիջումներ, քաղաքակիրթ աշխարհի վերաբերմունք, ցեղասպանության վտանգի կանխում եւ այլն: Այդ ամենը հասկանալի է, բայց դա պահանջ չէ: Ճիշտ է, դրվում է նաեւ Արցախի ճանաչման հարցը, սակայն՝ կրկին նույն համատեքստում: Չկա հստակ հայեցակարգ՝ ինչպես ենք մե՛նք պատկերացնում այդ խնդրի լուծումը: Հղումները Մինսկի խմբին, միջազգային սկզբունքներին եւ արձագանքներին, եւ այլն, չեն հստակեցնում այդ խնդիրը:

Ավելին, իրարամերժ հայտարարություններն ավելի են խճճում իրավիճակը, ինչն իր հերթին անդրադառնում է ներքին եւ արտաքին ընդհանուր մթնոլորտի վրա: Ավելին, տեսնելով զինադադարի ու փոխզիջումների մեր պատրաստակամությունը, հակառակորդը հնարավորություն է տեսնում ավելի կարծրացնել իր դիրքորոշումը:

Շարունակությունն՝ այստեղ: