Ո՞ւմ են ուզում գնդակահարել պատգամավորները

shame.am-ը գրում է․

Հայաստանի իշխանամետ և ընդդիմադիր պատգամավորների միջև անհավասարության բոլոր շերտերը կարծես թե ջնջվել էին, մնացել էր միայն զենք կրելու իրավունքը: Այսօր խորհրդարանում հենց այդ թեման էլ դարձավ առավել շատ քննարկված նյութերից մեկը: Վիճաբանությունը սկսվեց այն պահից, երբ հարց հնչեց, թե ինչու է ՀՀԿ-ականների մեծ մասն օրինական զենքեր կրում, իսկ ահա ընդդիմադիրներից ոչ մեկն այդ արտոնությունից չի օգտվում: Պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանը նույնիսկ քաղցր հուշերի գիրկն ընկավ և ասաց. «Ժամանակին եղել է, որ պատգամավորները հաշվեցուցակային զենք կրելու իրավունք են ունեցել, և խորհրդարանն իր հատուկ բաժնի միջոցով զենք տվել է պատգամավորներին, եթե նման կարիք առաջացել է», իսկ հետո առաջարկեց զենք ունենալու դրույթը նույնպես ամրագրել ԱԺ կանոնակարգում:

Իշխանականներին այս պահանջն այնքան էլ դուր չեկավ: Նրանցից ոմանք սկսեցին հեգնել, իսկ նախագծի հիմնական զեկուցող Հովհաննես Սահակյանը հավելեց. «Իհարկե, ես մտքի ծայրով փորձեցի հասկանալ՝ երբվանից եք որոշել զենք կրել, վտանգավորության աստիճանը ձեզ համար երբվանից է բարձրացել կամ առաջացել։ Կարծում եմ՝ ազգընտիրները պետք է քայլեն ժողովրդի հետ և անվտանգ, ժողովրդի հետ ավելի անվտանգ է»:

Առողջ հորդոր է, միայն թե շտապենք նկատել, որ երկու թևերն էլ ժողովրդի հետ համաքայլ գնալու որևէ ներքին մղում չունեն: Իսկ զենք կրելու իրավունքի մասին պարապ բանավեճերի ընթացքում այդպես էլ չհնչեց ամենակարևոր հարցը՝ պատգամավորի ինչի՞ն է պետք հրազենը: Եթե նույնիսկ դա վարչապետի կամ մեկ ուրիշի նվիրած անվանական զենք է կամ, ինչպես Էդվարդ Շարմազանովն է պնդում, մի քանի իշխանական պատգամավորներ «Որսորդ» միության անդամ են ու զենք ունեն: Ո՞ւմ են պատրաստվում որսալ օրենսդիրները, ո՞ւմ են ուզում կրակել ընդդիմադիրները, ումի՞ց են պաշտպանվում երկուսը միասին: Եվ վերջապես, Ազգային ժողովը ե՞րբ են դարձնելու մարտադաշտ: