Արտակարգ դեպք և կրակոցներ Վանաձորում

Լիլիթ Քալաշյան, 1in.am

Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Սուրեն Բաղդասարյանի նախագահությամբ ավարտվել է Վլադիմիր և Նելլի Գրիգորյանների գործի դատական քննությունը:

58-ամյա Նելլին և 32-ամյա Վլադիմիրը մայր և որդի են, Վանաձորի բնակիչներ:

Ըստ դատական ակտի՝ 2015 թվականի հուլիսի 31-ին, ժամը 16-ի սահմաններում Վլադիմիր Գրիգորյանը, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, իր հարևանուհու անչափահաս՝ 14 և 6 տարեկան դուստրերին «ներկայանալով նրանց մայրիկի անունից»՝ խաբեությամբ մուտք է գործել նրանց բնակարան, ներսից փակել է բնակարանի դուռը և հայտարարել է, թե այնտեղ սպասելու է նրանց մայրիկի գալուն:

Վլադիմիրն արգելել է, որ երեխաները դուրս գան բնակարանից: Նկատելով, որ վախեցած երեխաներից ավագը փորձում է բջջային հեռախոսով զանգահարել, նրա ձեռքից վերցրել է հեռախոսը, հանել է մարտկոցը՝ երեխաներին զրկելով ոչ միայն դուրս գալու, այլև զանգահարելու հնարավորությունից:

Դրանից հետո, ըստ դատական ակտի, Վլադիմիը մոտ մեկ ժամ «անհարկի բարկացել է երեխաների վրա, պահանջներ է ներկայացրել, կարգադրել է այս կամ այն գործն անել իր համար՝ այդ կերպ հոգեբանական ճնշման է ենթարկել երեխաներին»:

Վլադիմիրը բնակարանի խոհանոցից վերցրած դանակով սպառնալիքներ է տվել երեխաներին, դանակը մոտեցրել է նրանց մարմնի տարբեր մասերին, պատմել է սպանության վերաբերյալ դեպքեր, ավագ երեխային սպառնացել է, որ իր այցի մասին ուրիշներին հայտնելու դեպքում կսպանի նրա կրտսեր քույրիկին:

Ապա երեխաներին առավել ահաբեկելու համար Վլադիմիրը նույն դանակով երեխաների ներկայությամբ ցուցադրաբար վնասել է իր ձեռքերը, որոնք արյունահոսել են: Երեխաները այդ ամենը տեսնելով՝ վախից արտասվել են, իսկ փոքրիկ աղջիկը վախից չի կարողացել քայլել:

Ըստ դատական ակտի՝ «Վլադիմիր Գրիգորյանի հիշյալ հարկադրական, բռնի գործողությունների արդյունքում հոգեբանական ու ֆիզիկական անելանելի վիճակ է ստեղծվել անչափահաս աղջիկների համար, վերջիններս ապօրինաբար զրկվել են ազատությունից, նրանց առանձին դաժանությամբ պատճառվել է հոգեկան ուժեղ տառապանք»:

Պատահմամբ այդ բնակարանի դուռը թակել է հարևանուհիներից մեկը: Վլադիմիրը ներսից բացել է դուռը:

Հարևանուհին տեսել է արտասվող, ծանր վիճակում գտնվող երեխաներին, ովքեր ընդառաջ են գնացել ու սկսել են օգնություն հայցել, խնդրել են բնակարանից հանել Վլադիմիր Գրիգորյանին: Վերջինս երեխաներին արգելել է մոտենալ հարևանուհուն: «Տեսնելով ազդու տեսարանը»՝ հարևանուհին խնդրել-աղաչել է, որ Վլադիմիրը դուրս գա բնակարանից:

Վլադիմիրը որոշ ժամանակ հապաղել, բայց ի վերջո տեղի է տվել հարևանուհու խնդրանքներին, համաձայնել է դուրս գալ: Նա իր հետ վերցրել է խոհանոցային դանակը, որով ինքնավնասում էր կատարել, ու երեխաներին պատվիրել է, որ նրանց մայրն այցելի իրեն ու անձամբ հետ վերցնի դանակը:

Հարևանները կատարվածի մասին անմիջապես հայտնել են աղջիկների մայրիկին, ինչպես նաև ահազանգել են ոստիկանություն:

Ահազանգով հիշյալ հասցե է ներկայացել ոստիկանության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Արման Ֆնդկյանը:

Տեղում իմանալով Վլադիմիր Գրիգորյանի ագրեսիվ վարքագծի, կատարած արարքների ու նրա մոտ դանակի առկայության մասին, նրա հետագա վտանգավոր գործողությունները կանխելու, նրան ոստիկանություն բերման ենթարկելու նպատակով Ֆնդկյանն այցելել է Վլադիմիր Գրիգորյանի բնակարան՝ նախապես կատարվածի մասին հաղորդելով ոստիկանության բաժանմունք և խնդրելով օգնական ուժեր:

Վլադիմիր Գրիգորյանի ու նրա մոր՝ Նելլիի թույլտվությամբ Արման Ֆնդկյանը մտել է նրանց բնակարան ու Վլադիմիրին առաջարկել է միասին գնալ ոստիկանություն:

Վլադիմիրը հրաժարվել է: Նա իմացել է, որ Ֆնդկյանը օգնական ուժեր է կանչել, մորը՝ Նելլիին պատվիրել է ներսից մետաղե հենակի օգնությամբ փակել բնակարանի մուտքի դուռը:

Նելլի Գրիգորյանը կատարել է որդու պահանջը:

Օգնության հասած ոստիկանները չեն կարողացել մուտք գործել բնակարան, իսկ ներսում գտնվող օպերլիազորը չի կարողացել դուրս գալ: Այդ կերպ, ըստ դատական ակտի, Վլադիմիր Գրիգորյանը Արման Ֆնդկյանին ապօրինի զրկել է ազատությունից:

Շարունակելով հանցավոր գործողությունները՝ Վլադիմիրը քաշքշել ու հարվածներ է հասցրել բնակարանում գտնվող ոստիկանին: Վերջինս կորցրել է հավասարակշռությունն ու ընկել է հատակին: Վլադիմիրը հարձակվել է հատակին ընկած ոստիկանի վրա, փորձել է վերցնել նրա ծառայողական զենքը՝ «ՊՄ» ատրճանակը: Դա նրան չի հաջողվել: Նա պատվիրել է մորը՝ աթոռով հարվածել ոստիկանի գլխին:

Նելլի Գրիգորյանը կատարել է որդու պահանջը՝ աթոռով, ապա և այլ առարկաներով հարվածել է որդու հետ հատակին ընկած վիճակում կռվող Արման Ֆնդկյանի գլխին՝ նրա առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գլխուղեղի ցնցում, արյունազեղումներ, քերծվածքներ, սալջարդ վնասվածքներ գլխի, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջաններում:

Արման Ֆնդկյանը, չնայած տեղացող հարվածներին ու ստացած վնասվածքներին, ազատվել է Վլադիմիրից, ոտքի է կանգնել: Հասկանալով, որ ինքը մենակ է, Գրիգորյանները՝ երկուսով, օգնության հասած ոստիկաններն էլ չեն կարողանում մտնել բնակարան և հետագա պայքարի ընթացքում մեկ էլ տեսար՝ Վլադիմիրը տիրացավ ատրճանակին, Ֆնդկյանը պատյանից հանել է ատրճանակը, գնացել է դեպի պատշգամբ տանող ելքը, ատրճանակը բերել է մարտական դիրքի և ցուցադրելով՝ պատվիրել է մայր և որդի Գրիգորյաններին՝ դադարեցնել իր վրա հարձակումը՝ նախազգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում ստիպված կլինի կրակել:

Բայց Վլադիմիրը շարունակել է շարժվել դեպի Ֆնդկյանը՝ չհավատալով, որ նա կկրակի: Վլադիմիրը սպառնացել է վերցնել ատրճանակը ու սպանել ոստիկանին:

Արման Ֆնդկյանը երկու անգամ նախազգուշական կրակոց է արձակել հյուրասենյակի հատակին:

Վլադիմիրին դա էլ չի կանգնեցրել, նա շարունակել է առաջ շարժվել ու սպառնալիքներ տալ: Նա բռնել է Ֆնդկյանի ձեռքը, որում ատրճանակն էր, զենքը փորձել է թեքել Ֆնդկյանի ուղղությամբ ու այդ դիրքում սեղմել ձգանը:

Պայքարի մեջ մտնելով Վլադիմիրի հետ՝ Արման Ֆնդկյանը կրակոց է արձակել Վլադիմիրի ոտքին՝ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ ձախ ծնկային հոդի, մեծ ոլոքի վերին երրորդի հրազենային վնասվածքի ձևով:

Վնասվածքը ստանալուց հետո միայն Վլադիմիրը դադարեցրել է հարձակումը:

Ֆնդկյանը կարողացել է ձերբազատվել նրանից, բացել մետաղե հենակով ներսից փակված մուտքի դուռը և դուրս գալ բնակարանից:

Ընդհանուր իրավասության դատարանում մայր և որդի Գրիգորյաններն իրենց մեղավոր են ճանաչել, նրանց միջնորդությամբ գործը քննվել է արագացված ընթացակարգով:

Դատարանը հաշվի է առել, որ Վլադիմիր Գրիգորյանը նախկինում մի քանի անգամ դատված է, վերջին անգամ դատվել է 2013 թվականին ավազակային հարձակման համար: Արձանագրվել է Վլադիմիր Գրիգորյանի կողմից հանցագործությունների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվ:

Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք՝ հաշվի է առնվել հանցավոր արարքները ալկոհոլ օգտագործած վիճակում կատարելը:

Դատարանը հաշվի է առել ու մայր և որդի Գրիգորյանները վատառողջ են, մասնավորապես՝ Վլադիմիր Գրիգորյանի մոտ առկա է «Անձի ու վարքի օրգանական խանգարումներ՝ կրած գլխուղեղային վնասվածքի հետևանքով», դեպքից հետո էլ նա ստացել է հրազենային վնասվածք:

Վլադիմիր Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի ամբողջ փունջ հոդվածներով՝ 316 հոդվածի 2-րդ մասով, 119 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 6-րդ, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ, 6-րդ կետերով, 137 հոդվածի 1-ին, 133 հոդվածի 1-ին, 147 հոդվածի 1-ին մասերով:

Վլադիմիր Գրիգորյանը վերջին հաշվով դատապարտվել է 7 տարի ազատազրկման և 60 հազար դրամ տուգանքի:

Պատիժը կրելու ընթացքում Վլադիմիր Գրիգորյանը կգտնվի նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողության տակ:

Նելլի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել տուժող ոստիկանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Նելլի Գրիգորյանը դատապարտվել է 1 տարի ազատազրկման, նրա նկատմամբ կիրառվել է պայմանական դատապարտություն, սահմանվել է 1 տարի փորձաշրջան: