Երբ Շավարշին գտել են՝ ավտոմատը ձեռքին է եղել, իսկ մատը ձգանին

Դեկտեմբերի 31-ին, Շիրակի մարզի Աշոցք գյուղում տեղի ունեցավ դեկտեմբերի 29- Չինարիում ադրբեջանական դիվերսիոն ներթափանցման փորձի ժամանակ զոհված ավագ լեյտենանտ Շավարշ Մելիքյանի հուղարկավորությունը:

26-ամյա սպային հողին հանձնեցին զինվորական կարգով: Հերոս սպային ամբողջ Աշոցքն էր եկել վերջին հրաժեշտը տալու: Բնակիչները Armtimes.com-ի հետ զրույցում պատմեցին, որ Շավարշը յուրահատուկ երիտասարդ էր, ընտանիքի միակ որդին:

«Խելոք, շատ համեստ երեխա էր: Մարդկանց հարգել գիտեր, մեկին մե վատ բառմ չէր ըսե: Տան միակ կերակրողն էր, գյուղի հետ շատ էր կապված: Վերջին անգամ գյուղ խոտ հավաքելուց էր եկել: Ծնողները լուռ իրանց վիշտը կսգան, կըսեն՝ մեր տղեն, թող վերջինը էղնի»,- Armtimes.com-ի հետ զրույցում ասում է Աշոցքի բնակիչ Սուրիկ Դանիելյանը:

Աշոցքի բնակիչների խոսքով՝ ավագ լեյտենանտ Մելիքյանը իր ենթակայության տակ գտնվող զինվորների օգնության ձայներն է լսել, փորձել է օգնել, բայց ընկել է թշնամու գնդակից. «Երկու զինվոր՝ իջել են ձորակի մեջ լվացվելու: Էդ մոմենտին թուրքերը հարձակվել են էդ էրեխեքի վրա: Շավարշը, ձենները լսելով, վերցրել է ավտոմատը ու հասել օգնության: Երկու թուրքի խփել է ու հետեւից իրան են խփել»,- Armtimes.com-ին պատմեց Սուրիկ Դանիելյանը եւ ավելացրեց, որ, երբ Շավարշին գտել են՝ ավտոմատը ձեռքին է եղել, իսկ մատը՝ ձգանին:

Աշոցքում դժգոհ են միջազգային կառույցների աշխատանքից:

«Մեր դիվանագիտությունը թույլ է: Կպել են ՀԱՊԿ-ից, Ռուսաստանից, բայց պտի ՆԱՏՕ մտնինք, որ մեզի տեր էղնին: Մենք մեղք ենք, էսօր ոչ մի քրիստոնեական երկիր չի քննադատում ադրբեջանցու հանցագործությունը»,- ասում է Աշոցքի բնակիչը:

Դասընկերների եւ ծառայակից ընկերների բնութագրմամբ` Շավարշը հայրենասեր էր, գտակցված էր ընտրել մասնագիտությունը. «Դպրոցական տարիներից, երբ 4-5-րդ դասարան էինք, ասում էր, որ զինվորական է դառնալու, սիրում էր պայքարել: Ժպիտը միշտ երեսին էր: Մեր լավ ընկերը էլ մեզ հետ չէ, ափսոս: Կյանքը տվեց հայրենիքի համար: Շատ լավ մարդ էր: Մի անգամ դասարանով՝ սաղով հավաքվել էին, ես ստեղ չէի էղել, տեսազանգով զանգել էր, ասում էր, որ ես էլ պտի իրանց հետ էղնիմ: Ինքը իրա կյանքը գիտակցված տվեց հայրենիքին…»,-ընկերոջ մասին խոսելիս հիշում է Դավիթ Ափինյանը:

Շավարշը Մելիքյանների միակ որդին էր, տան միակ աշխատողը: Դպրոցն ավարտելուն պես նախընտրել էր զինվորականի մասնագիտությունը: Սովորել էր Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում, ապա ծառայությունը շարունակել Չինարիում:

Վերջին անգամ Աշոցք ամռանն էր եկել՝օգնել էր ծնողներին, չորացած խոտը հավաքել: Հեռացել էր եւ խոստացել ետ գալ ամանորին՝ քրոջ հարսանիքն էր լինելու: Հարազատները Armtimes.com-ին փոխանցեցին, որ Շավարշը գումար էր տնտեսում՝ ամուսնանալու նպատակով:

Մելիքյանները ապրում են սոցիալապես անապահով պայմաններում: Ընտանիքի հույսը Շավարշի աշխատավարձն էր:

Հիշեցնենք, որ դեկտեմբերի 29-ի վաղ առավոտյան՝ ՀՀ Տավուշի մարզի Չինարի գյուղից դեպի հարավ արևելք ընկած պետական սահմանի հատվածում ադրբեջանական զորքերի ձեռնարկած դիվերսիոն ներթափանցման փորձի ժամանակ զոհվել էին ավագ լեյտենանտ Շավարշ Մելիքսեթի Մելիքյանը, շարքայիններ Էդգար Գրիգորի Նարայանը և Էրիկ Գարիկի Աբովյանը: