Ներիշխանական թատրոնից այն կողմ

«ԱՌԱՋԻՆ»

Իրավիճակը իշխանական համակարգում կարծես թե բավական լարված է: Դրան զուգահեռ էլ` անկասկած դատողություններ կան այն մասին, որ իրականում այս թվացյալ լարվածությունը թատրոն է, և որ այդ թատրոնն իշխանությունը չափազանց կարևոր որոշումից և ընտրությունից առաջ փորձում է խաղարկել, որպեսզի մի քիչ էլ դրանով փոշիացնի ընդդիմադիր տրամադրությունների վերջին բեկորները:

Ինչ վերաբերում է խնդրի, այսպես ասած, քաղաքական կողմին, ապա շատերն են փորձում հասկանալ, թե ինչո՞ւ պետք է իշխանության մեջ լինեն այդ աստիճանի հակասություններ: Ինչո՞ւ, օրինակ, պետք է իշխանության ինչ-որ մասը դուրս գա մյուս մասի դեմ, առավել ևս, որ նրանք միասին նույն նավակի մեջ են, նույն շահն ունեն, ունեն իրար միավորող շատ բան` հանցանքից մինչև անվտանգություն: Պարզապես խնդիրն այն է, որ քաղաքականության մասին պատկերացումը թյուր է կամ կիսատ է, կամ թերի է ոչ միայն իշխանական «էլիտայի», այլ նաև մյուս քաղաքական ուժերի զգալի մասի և հանրության մոտ: Այդ պատկերացումը սահմանափակվում է սևի և սպիտակի, չարի ու բարու, լավի ու վատի ծայրահեղ շրջանակում` կամ-կամ:

Շարունակությունն՝ սկզբնաղբյուրում