Նա գոյություն ունի

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Որքան էլ զարմանալի է, հանրությանը ներկայացավ ՀՀ ԱԳ նախարար Էդուարդ Նալբանդյանը: Այո, հարգելի ընթերցող, դու չես սխալվում, նա իրական է և գոյություն ունի: Ավելին, նա հանդես եկավ ընդարձակ ելույթով: Ելույթի հիմնական մեխն Ալեքսանդր Լապշինն էր: Հիշեցնենք, որ նշված անձը Բելառուսից է: Նա բլոգեր է: Լապշինն այցելել է Ղարաբաղ, որից հետո, Ադրբեջանի իշխանությունները նրան արտահանձնելու պահանջով դիմել էին բելառուսական կողմին: Եվ ահա, Բելառուսի նախագահ, հայերիս ոխերիմ բարեկամ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի Բաքու կատարած այցից երկու շաբաթ անց, խնդիրը լուծվում է հօգուտ ադրբեջանական կողմի: Հիշեցնենք, Լուկաշենկոն Ադրբեջանում արժանացավ բարձրագույն պարգևի` Հեյդար Ալիևի անվան մեդալի: Վերադառնալով Լապշինին, պետք է փաստել, որ նա մեղադրվում է մի քանի այսպես ասած հանցագործությունների մեջ: Իսկ ի՞նչ էր ասում պարոն Նալբանդյանը: Ինչո՞ւ էր նա հավաքել լրագրողներին: Նալբանդյանը նրանց մի տեղ էր հավաքել, որպեսզի ասի. «Չգիտեմ, թե ինչ և ով կարող է վաստակել այդ Լապշինի գործից, բայց, վստահ եմ, հեղինակություն որևէ մեկին չի ավելացնի: Հակառակը, նրանք, ովքեր խոչընդոտում են կամ հետապնդում են մարդկանց՝ հիմնարար ազատությունների կամ հիմնարար ազատությունների իրականացման հետ կապված, որը ազատ տեղաշարժն է և խոսքի ազատությունը: Դա խայտառակություն է, բայց որոշ դեպքերում այդ խայտառակությունը որոշների ինքնության բնորոշիչ մաս է արդեն կազմում: Չեմ կարծում, որ դա նախադեպ դառնա կամ որևէ մեկին խանգարի: Ղարաբաղ գնացել են, կգնան և ավելի կգնան»: Սկսենք վերջից` ավելի կգնան: Հասկացա՞ք, երևի նախարարն ուզում է ասել, որ ավելի շատ կգնան, սակայն հայերեն հոդաբաշխ մտքերը դժվարանում է արտաբերել: Դե մեղադրելու չէ, մարդը երկար ժամանակ չի շփվել հանրության հետ և միգուցե մայրենին մոռացել է: Կամ էլ կա ավելի մեղմացնող հանգամանք: Մինչ այս, նա երկար ժամանակ ապրում էր Ֆրանսիայում, դե իսկ Ժակ Շիրակը և Սարկոզին հայերեն չեն հասկանում: Իսկ այժմ գանք ըստ էության: Ավելի խայտառակ հայտարարություն և անատամ երկրի դրսևորում չէր էլ կարելի ակնկալել: Երբ այդ նույն գործիչներին, որոնք ժամանակին բռնեցին ԵԱՏՄ մուտքագրվելու ուղին, ժամանակին ասում էին, որ չի կարելի Հայաստանն օգտագործել որպես սեռավարակներից պաշտպանվելու միջոց, նրանք գլուխն էին տմբտմբացնում ու լուրջ հայացք ընդունելով ինչ–որ բան բարբառում: Այժմ ստացվել է այնպես, որ ՀԱՊԿ և ԵԱՏՄ շրջանակներում համագործակցող և նույն կառույցներով Հայաստանի դաշնակից համարվող երկիրը դարձել է Ադրբեջանի շահերի պաշտպան և իրացնող: Ավելին` այն ուղղակի խայտառակ դրության մեջ է դնում Հայաստանն արդեն որերոդ անգամ: Ու սա անատամ, չգործող արտաքին քաղաքականության և ներքին լեգիտիմությունից իսպառ զուրկ քաղաքականության արդյունք է: Ընդհանրապես հասկանալի է, որ Լուկաշենկոյի էքսցենտրիկ կերպարին չենք կարող միանշանակ վերաբերվել: Ավելին` այս գործչին չկարողացան անգամ կոտրել Արևմտյան ուժային կենտրոնները, իսկ Պուտինի հետ հարաբերվում է հավասար դիրքերից: Բայց դա չի նշանակում, որ մենք պետք է անմեղսունակ հայացքով խուսափենք իրականությունից և ամեն անգամ կուլ տանք նրա ցանկությունների դառնությունը: Հիշեցնեմ, սա վերջին մի քանի ամսում, նրա երկրորդ ծանր հարվածն էր Հայաստանին: Իսկ առաջինի հիշողությունը դեռ թարմ է, երբ ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարությունը չանցավ Հայաստանին միայն այն պատճառով, որ պարոն Լուկաշենկոն չէր բարեհաճել ժամանել նիստին: Այս ամենից հետո, թերևս ՀՀ ԱԳ նախարարին կարող ենք հղել դասականի հարցը: Պարոն Նալբանդյան, յո երթա՞ս:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: