Սերժ Սարգսյանի դիրքերը թուլանում են․ Եվրամիությունն սպասում է

Միջազգային և անվտանգության հարցերի ինստիտուտի ասոցացված փորձագետ, քաղաքագետ Գևորգ Մելիքյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում խոսել է Հայաստանի և Եվրամիության միջև նոր շրջանակային համաձայնագրի շուրջ ընթացող բանակցությունների և իրավական նոր համաձայնագրի ստորագրման հեռանկարների մասին:

ՀՀ ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հունվարի 31-ին տեղի ունեցած ասուլիսում տեղեկացրել է, որ արդեն կայացել է բանակցությունների 9 փուլ Հայաստանի ու Եվրամիության միջև, իսկ հաջորդ փուլը նախատեսվում է փետրվարին:

- Պարոն Մելիքյան, որքանո՞վ են Հայաստանը ու ԵՄ-ն, Ձեր գնահատմամբ, մոտեցել բանակցությունների ավարտին և նոր համաձայնագրի ստորագրմանը, և ինչի՞ց է դա կախված՝ քաղաքակա՞ն, թե՞ տեխնիկական հարցերից:

- Մի շարք հարցեր կան, որոնք շոշափվում են: Բնականաբար, դրանց մեջ մտնում են և՛ քաղաքական նպատակահարմարությունը, և՛ նաև տեխնիկական հարցերը: Տեխնիկական հարցերի մասին, կարծեմ, մի քանի անգամ խոսել ենք: Խոսքը վերաբերում է այն կետերին, որոնք պետք է արտացոլեն Հայաստանի և Եվրասիական տնտեսական միության (ԵՏՄ) միջև եղած համագործակցության բոլոր ասպեկտները, ինչը մի քիչ ընդունելի չէ եվրոպական կողմի համար, որպեսզի այդ կետերը արտացոլվեն, քանի որ իրենք կարծում են, որ դրանք չպետք է մեկը մյուսին ստորադասեն, Հայաստանը պետք է հանդես գա որպես ինքնուրույն, անկախ խաղացող, ոչ թե մեկ այլ կազմակերպությանը ստորադասված երկիր:

Մյուս կողմից էլ՝ Հայաստանը փորձում է հասկացնել, որ ինքը այլևս ԵՏՄ-ի կապանքներով է կապված և չի կարող շատ քայլեր ինքնուրույն անել: Բայց կարծում եմ՝ նաև կարևոր է, որ եվրոպական կողմը տեսնի, թե ինչպե՞ս են անցնում խորհրդարանական ընտրությունները Հայաստանում, ի՞նչ ուժեր են գալու քաղաքական դաշտ, ովքե՞ր են լինելու, այսպես ասած, վաղվա որոշում կայացնողները, ի՞նչ դիրքեր է ունենալու Սերժ Սարգսյանը: Կարելի է ասել՝ Հանրապետական կուսակցության և, մասնավորապես, Սերժ Սարգսյանի դիրքերը աստիճանաբար թուլանում են, և պետք է հասկանալ, թե իրենք ում հետ են գործ ունենալու, և արդյոք Հայաստանը անելո՞ւ է արտաքին քաղաքական վեկտորների փոփոխություն ԱԺ ընտրություններից հետո: Սրանք բոլորը հարցեր են, և նաև եվրոպացի պաշտոնյաները մի քանի անգամ ասացին, որ միգուցե մինչև տարվա վերջ հնարավոր լինի ստորագրել համաձայնագիրը: Այդ «միգուցե»-ն ենթադրում է, որ կան որոշ հարցեր, եթե ոչ՝ հարցերի շարք, որոնք դեռևս անպատասխան են: Հետևաբար, կարծում եմ, մի քիչ շատ լավատեսական է ակնկալել, որ մինչև ամառ համաձայնագիրը կստորագրվի, բայց իրականում նույնիսկ հարցական է՝ ընդհանրապես կստորագրվի՞, թե՞ ոչ: Թեև արդարության համար պետք է ասեմ, որ Հայաստանը շահագրգռված է այս փաստաթղթի ստորագրմամբ:

Շարունակությունն՝ սկզբնաղբյուրում