Բուհերի հեռակա ուսման վարձավճարը կբարձրանա

Նոր ուսումնական տարվան ընդառաջ որոշ պետական բուհերի հեռակա ուսուցման համակարգում ուսման վարձերը կբարձրանան: Աճը կկազմի առնվազն 30-50 հազար դրամ:

Երեւանի պետական համալսարանում, օրինակ, սերվիս մասնագիտության վարձաչափը նախորդ տարի կազմել է 400 հազար դրամ: Նոր ուսումնական տարում կլինի 432 հազար: Տարբերությունը 32 հազար դրամ է: Առկա ուսուցման համակարգում սովորողները նույն սերվիս մասնագիտության համար տարեկան վճարում են 540 հազար դրամ: Տնտեսագիտություն մասնագիտության դեպքում հեռակայող ուսանողների համար վարձավճարը կկազմի 520 հազար դրամ` նախորդ տարվա 480 հազարի փոխարեն: Աճը 40 հազար է: Առկա ուսուցմամբ այս մասնագիտության վարձավճարը կլինի 650 հազար դրամ: Իրավագիտություն մասնագիտության դեպքում հեռակա ուսուցման վարձավճարը ԵՊՀ-ում հասցվել է 696 հազարի: Նախորդ տարի եղել է 640 հազար: Այսինքն` 56 հազարով պակաս: Առկա ուսուցմամբ իրավագիտության վարձաչափը 870 հազար դրամ է:

Ճարտարապետության եւ շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում նույնպես հեռակա ուսուցման վարձավճարները որոշ մասնագիտությունների դեպքում բարձրացել են 20-30 հազար դրամով եւ այլն: Բուհերից առավել մանրամասն տեղեկություններ ճշտել երեկ մեզ չհաջողվեց, որովհետեւ ամառային արձակուրդներից այստեղ դեռ չեն վերադարձել:

Արդեն տեղեկացրել ենք, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններին կրթության եւ գիտության նախարարությունից հանձնարարվել է ուսման վարձի չափը սահմանել առկա ուսուցման համապատասխան մասնագիտության համար հաստատված վարձի սահմաններում, ինչն, ըստ էության, նշանակում է, որ հեռակա ուսուցման համակարգում վարձավճարները կարող են բարձրացվել եւ հասցվել առկայի վարձավճարի չափին: Հավասարեցման այդ միտումը սկսվել է տարիներ առաջ: Իհարկե, հեռակայի տարեկան վարձի չափը փոքր գումար է կազմում, բայց եթե հաշվի ենք առնում, որ առկա ուսուցման դեպքում ուսման տեւողությունը չորս տարի է, իսկ հեռակայի դեպքում` հինգ, ապա վերջնարդյունքում ստացվում է, որ ուսանողը մասնագիտություն ձեռք բերելու համար երկու համակարգում էլ վճարում է նույնքան կամ գրեթե նույնքան գումար:

Իսկ կրթության եւ գիտության նախարարությունը, ստացվում է, վերոնշյալ հանձնարարականով կանաչ լույս է վառում բուհերի առաջ, որպեսզի նրանք բարձրացնեն հեռակայի վարձավճարները: Բարձրագույն եւ հետբուհական մասնագիտական կրթության վարչության մասնագիտական կրթության կազմակերպման եւ համակարգման բաժնի պետ Սասուն Մելիքյանն այդ դիտարկման հետ համաձայն չէ:

«Նախարարությունը կանաչ լույս չի վառում: Ընդհակառակը, նախարարությունը փորձում է թույլ չտալ, որ բուհերը առկա բաժնի ուսման վարձից ավելի վարձաչափ սահմանեն հեռակայում: Բացի այդ, հաստատված կարգ գոյություն ունի` «Ըստ կրթական աստիճանների հավատարմագրման արդյունքների` ուսման վարձի առավելագույն շեմը սահմանելու մասին»: Այն կարգավորում է, որ բուհերը չկարողանան ուսման վարձերը շատ բարձրացնել: Բոլորիս հայտնի է, որ սոցիալական խնդիր է դա: Եվ հետո շուկան է, իմիջիայլոց, կարգավորում շատ խնդիրներ: Եթե բուհերը շատ բարձրացնեն ուսման վարձը (oրինակներ կան անցյալից), ուղղակի դիմորդ չեն ունենա: Դրա համար բուհերը շահագրգռված են, որ ուսման վարձը ցածր լինի: Հիմա լուրջ մրցակցություն է բուհերի միջեւ»,- ասաց Սասուն Միքայելյանը:

Իսկ որքանո՞վ է ճիշտ թե՛ առկա եւ թե՛ հեռակա ուսուցմամբ սովորող ուսանողներից միեւնույն մասնագիտության համար պահանջել նույնքան գումար, այն դեպքում, երբ բուհը, բնականաբար, հավասարաչափ ներդրում չի կատարում տվյալ մասնագետը պատրաստելու համար: Այս հարցին անդրադառնալով էլ նախարարության պաշտոնյան նկատեց. «Ես չեմ ուզում դա ճիշտ կամ սխալ որակել: Կառավարության որոշմամբ յուրաքանչյուր տարի նշվում է, որ ուսման վարձի չափը սահմանում են բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները, եւ իրենք էլ, վերլուծություն անելով շուկայում, պայմաններ են ստեղծում, որ դիմորդներն ընտրեն իրենց բուհը: Այնպես որ, առաջին հերթին բուհերն են շահագրգռված, որպեսզի ուսանողներ ունենան: Ինչ վերաբերում է մասնագետ պատրաստելիս տարբեր չափով ներդրում անելուն, իրավացի եք, բայց ես էլ կարող եմ հակառակը ասել, որ հումանիտար մասնագիտություններով նույնիսկ առկա համակարգում բուհի ծախսերը հաստատ ավելի քիչ են, քան ուսման վարձն է: Բայց կան նաեւ մասնագիտություններ, որոնց վարձը ցածր է, այնինչ դրանք մեծ գումար են պահանջում, օրինակ` կենսաքիմիա, կենսաֆիզիկա, կենսաբանություն: Համեմատեք քիմայի վարձը իրավագիտություն կամ միջազգային հարաբերություններ մասնագիտությունների վարձի հետ: Այդ դեպքում մենք կհանգենք որոշակի հակասությունների ու կգանք նրան, որ շուկան է պայմանավորում: Պահանջարկ կա, բարձր վարձավճար է սահմանվում: Բուհին էլ պետք է ճիշտ հասկանալ: Նա իրավագիտության բարձր վարձը օգտագործում է նաեւ քիմիականում շատ հարցեր լուծելու համար»:

© Armtimes