Ռուսների վերջին հույսերը մարում են

«ԼՐԱԳԻՐ»

Որոշ ռուսներ, որոնց ուղեղն աշխատում է «ռուսական աշխարհի» մասին երազանքների ազդեցությամբ, դեռ հույս ունեն, որ լավ կլինի, իսկ Ռուսաստանը հույս չունի, այլ միայն՝ վատ սպասումներ:
ԱՄՆ-ում իրադարձություն է տեղի ունեցել, որը լավագույնս արտացոլում է նոր նշանակված վարչակազմից նախագահ Դոնալդ Թրամփի «կտրվածությունը»: Ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական Մայքլ Ֆլինը հրաժարական է տվել նշանակումից ընդամենը մի քանի շաբաթ անց: Նա վայելում էր Թրամփի լիակատար վստահությունը, բայց երեւում է նրա հանդեպ ամենասկզբից էլ բարեհաճ չէր փոխնախագահ Մայք Փենսը:
ԱՄՆ-ում Ռուսաստանի դեսպանի հետ հեռախոսազրույցում Մայքլ Ֆլինը խոսել է պատժամիջոցների մասին: Իրականում դա քաղաքական էթիկայի այդքան էլ մեծ խախտում չէ, սակայն վարչակազմում եւ Կոնգրեսում, ըստ ամենայնի, կան մարդիկ, որոնք շատ զգուշավոր են տրամադրված Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցների վերացման հնարավորության հարցում:
Այստեղ սակայն Կոնգրեսը կապ չունի, Ֆլինը վարչակազմից հեռացվել է Մայք Փենսի կամ էլ նոր վարչակազմից մեկ ուրիշի նախաձեռնությամբ:
Հասկանալի է դարձել, որ նախաձեռնությունը հատուկ ծառայություններինն է, սակայն այդ ծառայություններն արդեն Թրամփի մարդկանց ղեկավարության տակ են: Հավանաբար, նախագահին էլ են պահանջներ ներկայացվել Ֆլինի հարցով, կամ էլ նա էլ է հասկացել, թե որքան վտանգավոր է սեփական թիմում այդքան անհասկանալի մարդկանց պահելը:
Հնարավոր է վարչակազմում կադրերի զտումը շարունակվի, եւ սա վերջին դեպքը չլինի: Կամ էլ ամեն ինչ կփոխվի, եւ ռուսների հետ ինչ որ չափով կապված մարդիկ կմոռանան իրենց կապերի մասին եւ կգերադասեն մնալ վարչակազմում:
Հնարավոր է, այդ քայլն ամենեւին էլ պայմանավորված չէր քաղաքական կոռեկտության խախտմամբ, այլ դարձավ նոր նախագահի քաղաքական առաջնահերթությունների իրական կրողների «փոխանակման» առարկա՝ վարչակազմի կադրային կազմի մաքրման դիմաց: Ապշեցուցիչ է, որ այդքան արագ եղավ:
Ամենայն հավանականությամբ, Ռուսաստանի նկատմամբ քաղաքականությունն իրականացվելու է առանց ավելորդ պատրանքների ու հարաբերությունները կարգավորելու փորձերի, եւ Ռուսաստանին այնքան են խեղդելու, որքան հնարավոր լինի: Ռուսներն ինտելեկտուալ առումով այնքան սահմանափակ են, որ հնարավոր են համարել ԱՄՆ-ում «ռուսամետ նախագահի» իշխանության գալը: Մի՞թե ԱՄՆ-ն տասնամյակներ պայքարել է իրենց դեմ, որ հետ կանգնի իր կանոններից:
Ռուսաստանը դիտարկվում է որպես հումքային երկիր, որը ոչ մի ազդեցություն չունի համաշխարհային տնտեսության վրա եւ ունակ չէ ակտիվ քաղաքականություն վարել տարբեր տարածաշրջաններում: Մերձավոր Արեւելքում ռուսների ներկայությունը ցույց է տվել նրանց ջանքերի լիակատար սնանկությունը, եւ այնտեղից շուտափույթ հեռանալն անհրաժեշտ համարող ռուս զինվորականների տրամադրությունները դա են վկայում:
ԱՄՆ-ում իշխանութան են եկել մարդիկ, որոնք հասկանում են, որ Պուտինի «աչքերի մեջ» նայելու ժամանակն է, որ վերաբեռնման ժամանակներն անցել են, եւ ռուսներին պետք է ցույց տալ իրենց տեղն աշխարհում եւ Եվրասիայում:
Շատ ափսոս, որ վարչակազմում տեղ չգտան մի շարք փորձառու մասնագետներ, որի պատճառը միայն տարիքն է: Դա, սակայն, ամենեւին էլ չի նշանակում, որ նրանք չեն ներգրավվելու իշխանության ոլորտներում:
Պեպդեպարտամենտը եւ Պենտագոնն իրենց դիրքորոշումն ունեն եւ, հնարավոր է, այդ թիմում է նաեւ ԿՀՎ տնօրենը: Թիլերսոնը, Փենսն ու Մետիսը մի թիմից են, իսկ Ֆլինի, Բանոնի նմանները, միեւնույն է, մարգինալ են դառնալու:
Իրադարձությունները շատ արագ են զարգանում, որովհետեւ նախընտրական շրջանում էմոցիաները շատ էին: