Բաքուն քաղաքական ապաստան է փնտրում Մոսկվայում

1in.am / Պաշտոնական Բաքուն նախօրեին պաշտոնական հայտարարություն է արել այն մասին, թե ինչու է ընդդիմանում հրադադարի պահպանման մեխանիզմների վերաբերյալ Վիեննայի հանդիպմանն արված առաջարկներին: Բաքուն հայտարարել է, որ, եթե այդ մեխանիզմը ներդրվում է մինչև հայկական ուժերի հետ քաշվելը, ապա դա նշանակում է ստատուս-քվոյի ամրապնդում: Վիեննայի հանդիպումը, ինչպես հայտնի է, տեղի ունեցավ Ապրիլյան պատերազմից հետո՝ մայիսի 20-ին, ամերիկյան հովանու ներքո:

Փաստորեն Բաքուն հայտարարում է, որ այդ հանդիպմանն արվել է առաջարկ, որը միտված է ստատուս-քվոն ամրապնդելուն: Սա ըստ էության խոստովանություն է: Բաքվի հայտարարության երկրորդ խոստովանությունն այն է, որ Ադրբեջանն է մերժում հրադադարի մեխանիզմի ներդրումը և այս հարցում Բաքուն ըստ էության միայնակ է մնացել: Համենայնդեպս, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները կոչ անելով կողմերին հարգել Վիեննայի պայմանավորվածությունները հրադադարի պահպանման վստահության մեխանիզմների վերաբերյալ, որևէ խոսք չեն ասում հայկական ուժերի հետքաշման մասին:

Այդպիսով, Բաքվի հայտարարությունը վկայում է, որ միջազգային հանրությունը կամ միջնորդները Ադրբեջանին ոչ թե պահանջում են ճանաչել Արցախի անկախությունը՝ ինչպես մի քանի ամիս առաջ հայտարարել էր Ալիևը Ադրբեջանում իր ելույթներից մեկի ընթացքում, այլ ըստ էության պահանջում են ճանաչել ստատուս-քվոն: Համենայնդեպս հենց դա է բխում պաշտոնական Բաքվի նախօրեին արած հայտարարությունից, որ տարածել է ԵԱՀԿ-ում Ադրբեջանի մշտական ներկայացուցչությունը:

Ընդ որում, այդ հայտարարության տարածումն ինքնին վկայում է, որ Ադրբեջանը ներկայումս գտնվում է մի վիճակում, երբ ուղղակի ստիպված է տալ նմանօրինակ բացատրություններ: Այսինքն՝ սա ինչ որ իմաստով դիվանագիտական անկյուն քշվածի քայլ է, որը, սակայն, մի կողմից, գոհացուցիչ լինելով հայկական շահերի տեսանկյունից, մյուս կողմից, իհարկե, պետք է զգոնացնող լինի անվտանգության տեսանկյունից: Բանն այն է, որ անկյուն քշվածի կարգավիճակը որոշակիորեն անկանխատեսելի է դարձնում առանց այդ էլ անկանխատեսելի Բաքվին և դժվար է ասել, թե ինչ ավանտյուրայի կարող է գնալ Ալիևը անկյունում փակված լինելու պարագայում: Մյուս կողմից, ակնհայտ է, որ Ալիևը ներկայումս ակտիվ ելքեր է փնտրում Ռուսաստանի ուղղությամբ: Ադրբեջանի արտգործնախարար Մամեդյարովը ընթացիկ տարում արդեն երկրորդ անգամ է այցելում Մոսկվա և երկրորդ անգամ հայտարարում Ռուսաստանի հովանու ներքո արտգործնախարարների հանդիպման սպասման մասին: Հայաստանի արտգործնախարարն էլ երկրորդ անգամ հերքում է այդ հանդիպման մասին տեղեկատվությունը: Իսկ խնդիրն այն է, որ Ադրբեջանին անկյունից դուրս կարող է բերել միայն Ռուսաստանը, եթե Հայաստանին բերի այսպես ասած եռակողմ հանդիպման:

Բաքվի համար արդեն մի քանի տարի այս ֆորմատը ըստ էության հանդիսացել է Մինսկի խմբի համանախագահության ֆորմատից «քաղաքական ապաստան», որտեղ Բաքուն իրեն զգում է էապես ավելի հարմարավետ, քան Մինսկի խմբի համանախագահության ֆորմատում: Քանի դեռ Բաքուն չունի այդ «ապաստանը», այսինքն չի հասցրել այն «վերականգնել», նրա անկյուն քշված լինելը չի ներկայացնում էական վտանգ, թեև դա չի նշանակում, որ Հայաստանը կարող է թուլացնել զգոնությունը:

Խնդիրը պարզապես այն է, որ Բաքուն իր ռազմական դիվանագիտության հարցում որևէ լուրջ քայլի կգնա միայն այն դեպքում, երբ ունենա ՌԴ «քաղաքական ապաստանը», ինչպես ապրիլի պատերազմից առաջ: Ահա այստեղ է Հայաստանի խնդիրը, թույլ չտալ, որ Ադրբեջանն ուղղակի, թե անուղղակի, դե յուրե, թե դե ֆակտո դուրս բերի գործընթացը Մինսկի խմբի համանախագահության ֆորմատից՝ նույնիսկ զուգահեռ գծով դուրս բերելու առումով: