Տնօրենը / 18+ պատմություն

Կարեն ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ

Երբ ավարտեցի համալսարանը, ստիպված էի աշխատել, քանի որ տանը որևէ աշխատող չկար: Մեր հարևանուհին մեծ դժվարությամբ ինձ աշխատանքի տեղավորեց մի կազմակերպության գրասենյակում: Աշխատանքիս երրորդ օրը տնօրենն իր մոտ կանչեց: Առանձնասենյակը մտնելով, ինձ դիմավորեց երիտասարդ ու համակրելի տնօրենը:
-Բարև ձեզ, ասացի, -Դուք ինձ կանչե՞լ եք:
-Այո, կանչել եմ ծանոթանալու համար: Ճիշտ է, ձեր հարևանուհին պատմել է ձեր մասին, սակայն ուզում եմ մոտիկից ճանաչել: Գիտեմ, որ ֆինանսական խնդիրներ ունեք, ուզում եմ որոշակի գումարով օգնել, մինչև աշխատավարձիդ ստանալը:
-Ես շատ երախտապարտ եմ ձեզ, դուք շատ բարեհոգի եք, -ասացի և ցանկացա դուրս գալ, երբ նա մեկնեց դրամն ու ինձ առաջարկեց միասին սուրճ խմել:
-Կարո՞ղ ես սուրճ պատրաստել, -հարցրեց:
-Այո, -ասացի:
-Դե, քեզ տեսնեմ:
Սուրճ խմելու պահին, նա ձեռքը դրել էր ոտքիս վրա, որն ինձ անհանգստացնում էր: Անընդհատ ինձ հաճոյախոսություններ էր անում: Այդ ժամանակ ես գլխի ընկա, որ այս բոլորը կարող են ինձ համար վատ ավարտ ունենալ: Տեղից վեր կենալով, ասացի.
-Լավ, ես գնամ իմ գործին:
-Կհասցնես աշխատել, քիչ սպասիր, հիմա կգամ, -ասաց նա և մտավ հանգստի իր սենյակը:
Քիչ հետո ձայն տվեց, որ դուռը բացեմ: Ներս մտնելով, ապշեցի՝նա մերկ պառկած էր բազմոցին: Իմ տագնապները էլ ավելի սաստկացան, երբ նա ասաց.
-Մոտ արի, մի վախենա, ես քեզ վատ բան չեմ անի, -ասաց նա:
- Դու ի՞նչ է, ուզում ես ինձ հետ սիրով զբաղվել, ես որևէ տղամարդու հետ դեռևս չեմ եղել: Ես քո տեսածներց չեմ: Ես կույս եմ, - ասելով, ուզում էի հեռանալ, երբ հեռևից քաշեց ձեռքս:
-Ես այնպես կանեմ, որ քեզ ոչինչ չի լինի, կույս էլ կմնաս: Ես փորձված եմ:
-Լսիր, այ այլասերված անբարոյական, ճիշտ է, ես հիմա փող չունեմ, սակայն պատիվ ունեմ: Փող կկարողանամ վաստակել, սակայն արատավորված պատիվս ՝ երբեք չեմ վերականգնի, - և տված փողերը դեմքին շպրտելով, ուզում էի դուրս գալ, բայց ձեռքս բաց չէր թողնում: Ստիպված, ոտքով այնպես հարվածեցի նրա սեռական օրգաններին, որ ցավից գալարվելով ցած ընկավ: Հետո միայն իմացա, որ ստիպված է եղել դիմել բժշկի օգնությանը:
Հեռացա այդ գրասենյակից: Երբ հարևանուհիս իմացավ, ասաց.
-Դե արի ու լավություն արա, թող աներ, քեզնից ի՞նչ էր պակասելու: Վերջը մեկը պիտի անի՞: Ավելի լավ չէ, որ նա մի ունևոր մարդ անի, ձեզ էլ կարիքից հանի:
-Աղջկադ տար, թող ինչ ուզում է, անի: Եղա՞վ:
Հետագայում փնտրեցի և ոչ միայն աշխատանք գտա, այլև այդ աշխատավայրում իմ ապագա հարուստ ամուսնուն: