Մերիլին Մոնրոյի ցնցող ձայնագրությունները. մոլուցքը հոր հանդեպ, վախեցնող սովորություններ և ճշմարտությունը` կանանց հետ սիրավեպերի մասին

Ես լսում էի, թե ինչպես են մահացածները շշնջում Մերիլին Մոնրոյի մասին իրենց հիշողությունները՝ ուրվականային ձայներ, որոնք լուռ էին ավելի քան 40 տարի: Այս երբեք չտեսնված աուդիոձայնագրությունների նյութերը դարձել են իմ նոր գրքի հիմնական աղբյուրներից մեկը, որը համընկնում էր աստղի հարյուրամյակի հետ, որը նշվում է հունիսի 1-ին:

Հարյուրավոր ժամերի աուդիոհարցազրույցները, տասնյակ չհրապարակված նամակները և անձնական օրագրերը թույլ տվեցին ինձ նկարել կոտրված սուպերաստղի բոլորովին այլ, սարսափելի և ողբերգական դիմանկարը:

«Նրա համար ամենակարևորը ցանկալի զգալն էր», - հիշում է դերասանուհու առաջին գործակալ Հարրի Լիպտոնը: «Կարծում եմ՝ նա անկեղծորեն հավատում էր, որ եթե դառնա կինոաստղ, վերջապես կսիրվի»:

Նրա խոսքերը հաստատել է Մերիլինի մտերիմ ընկերը՝ բանաստեղծ Նորման Ռոստենը. «Նրան ապացույց էր պետք, ինչպես օդը, որ իրենով հիանում են: Դա խլացնում էր նրա սեփական անարժեքության ներքին սարսափը՝ մորից զուրկ մեծացող ապօրինի երեխայի տրավման»։

Լքված երեխայի անեծքը. մոլուցք կենսաբանական հոր նկատմամբ

Մոնրոյի բոլոր հոգեբանական խնդիրների հիմքում ընկած էր մանկության տրավման. նրան լքել էր մի տղամարդ, որի հայրությունը վերջնականապես ապացուցվել էր 2022 թվականին՝ ԴՆԹ թեստով։ Նա սատանայաբար գեղեցիկ, բայց դաժան Չարլզ Սթենլի Գիֆորդն էր։

Մերիլինը երբեք չի ճանաչել հորը, և նրա որոնումները նրա համար դարձել էին հիվանդագին մոլուցք։ Նրա առաջին ամուսինը՝ Ջիմ Դոերտին, հիշում էր, թե ինչպես երիտասարդ Նորմա Ջինը մի անգամ վերցրել էր Գիֆորդի համարը և զանգահարել նրան։ Հենց որ լսել էր, թե ով է զանգահարում, պարզապես անջատել էր հեռախոսը։

1950 թվականի ամռանը նա երկրորդ փորձն է կատարել։ Իր ընկերոջ՝ սյունակագիր Սիդնի Սկոլսկու հետ միասին դերասանուհին մեկնել էր Գիֆորդի կաթնամթերքի ֆերմա՝ Պալմ Սփրինգսի մոտ։ Հոր պատասխանը անողոք էր. «Լսիր, Մերիլին, ես ամուսնացած եմ և երեխաներ ունեմ։ Ես չեմ ուզում, որ դու ինձ խնդիրներ պատճառես, ինչպես մի ժամանակ քո մայրն էր անում»։

Մի քանի շաբաթ անց նա կրկին վերադարձել էր, այս անգամ իր դերասանական ուսուցչի՝ Նատաշա Լիտեսի հետ։ Այս անգամ Լիտեսն ինքն էր զանգահարել Գիֆորդին մոտակա բենզալցակայանից, բայց նա կտրականապես հրաժարվել էր տեսնել դստերը։

«Նա աներևակայելի կոպիտ և սարսափելի էր», - ասել է Լիտեսը։ «Եվ երբ ես հեռախոսը տվեցի Մերիլինին, նա սկսեց բացահայտորեն նրան վիրավորել»։

Մերիլինը տարիներ շարունակ փորձել է կապ հաստատել, բայց հայրը համառորեն անտեսել է նրան։ Իրավիճակը շրջվել է միայն 1961 թվականի աշնանը։ Ռալֆ Ռոբերտսը՝ մերսող թերապևտ և աստղի մտերիմ ընկերը, հիշել է, թե ինչպես Գիֆորդի դուստրը զանգահարել է Մերիլինի բնակարան՝ Դոհենի Դրայվում։ Մյուս կողմից ձայնը Չարլզինն էր. նա հիվանդանոցում էր և հանդիպում էր խնդրում։ Մոնրոն լսել է և սառցե, վճռական ձայնով ասել. «Ասա նրան, որ կարող է կապվել ինձ հետ իմ փաստաբանի միջոցով», նախքան հեռախոսը անջատելը։ Դա նույն դաժան արտահայտությունն էր, որը հայրը մի ժամանակ նրան փոխանցել էր իր քարտուղարի միջոցով։

Գաղտնի ֆանտազիաներ և սեքս խորհրդանիշի «կեղտոտ» սովորությունները

Հոր կողմից անընդհատ մերժվելը բացատրում է, թե ինչու էին Մերիլինին միշտ ձգում ազդեցիկ, տարեց տղամարդիկ։ Նա իր առաջին երկու ամուսիններին սիրով անվանում էր «պապա» կամ «հայրիկ», իսկ բեյսբոլիստ Ջո ԴիՄաջիոն նույնիսկ ստորագրում էր նրա նամակները որպես «հայրիկ»։

Սակայն այս սևեռումքն ուներ նաև ավելի մութ կողմ։ Մոնրոյի մերձավոր շրջապատի անդամ, հարուստ արդյունաբերող Հենրի Ռոզենֆելդը, հիշում է, թե ինչպես մի երեկույթի ժամանակ հյուրերը սկսել են խաղալ իրենց խորը ցանկությունները կիսելու խաղ։ «Մերիլինն ասաց... որ աշխարհում ամեն ինչից ավելի նա կցանկանար սև կեղծամ դնել, հորը վերցնել բարից, քնել նրա հետ, ապա խոստովանել, թե ով է ինքը և հարցնել. «Ինչպե՞ս է սիրով զբաղվել սեփական դստերդ հետ»։

Հնարավոր է՝ նա դա կատակով էր ասել, բայց ցանկացած հոգեվերլուծաբանի համար այս խոստովանությունը անգնահատելի նյութ կլիներ։

Միևնույն ժամանակ, էկրանին Մերիլինի իդեալականացված կերպարը զարմանալիորեն տարբերվում էր նրա իրական կյանքի կերպարից։ Կանանց հետ նրա սիրավեպերի մասին լուրերը շարունակվում են, մասնավորապես, այն, թե ինչպես է հարբած Ջոան Քրոուֆորդը կեղտոտ ձևով փորձել սեքսուալ կապ ունենալ նրա հետ։ Սակայն, Քրոուֆորդի կենսագիր Դեյվիդ Բրետը կասկածամիտ էր՝ նշելով հիգիենայի նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի հիմնարար տարբերությունը. «Ջոանը տարված էր մաքրությամբ և օրը մի քանի անգամ ցնցուղ էր ընդունում: Մերիլինը, մյուս կողմից, անտեսում էր տարրական մաքրությունը: Օրինակ՝ նա երբեք ներքնազգեստ չէր կրում, նույնիսկ դաշտանի ժամանակ»:

Այս անհաճո փաստերը հաստատում է Անժելա Ալենը, որն աշխատել է Մոնրոյի վերջին՝ «Անհամապատասխանները» ֆիլմի նկարահանման հրապարակում.

«Դատելով նրա՝ այդ օրերի վարքից՝ նրան կարող էին շփոթել փողոցային կնոջ հետ, նույնիսկ մոտիկից չհասկանալով կուրտիզանուհուն: Նա սրտով պոռնիկ էր՝ կոպիտ է հնչում, բայց ես հենց այդպես էի նրան տեսնում: Նա տարված էր մերկությամբ: Դաժան շոգի և այն փաստի պատճառով, որ նա երբեք ներքնազգեստ չէր կրում, նրա մետաքսե զգեստները անհնար էր լվանալ»: Հագուստի դիզայներները ստիպված էին բառացիորեն ողողել դրանք կծու քիմիական նյութերով՝ հոտը վերացնելու համար»։

«Նույնասեռական խուճապ» և ճակատագրական մրցակցություն

Մոնրոյի բիսեքսուալության մասին լուրերը շարունակվում էին, և շատերը նրան վերագրում էին նրա մամուլի քարտուղար Փեթ Նյուքոմբի հետ սիրավեպը: Երկու կանայք իսկապես մտերիմ էին, բայց կյանքի վերջում Մերիլինը սկսել էր տառապել պարանոյայից և խելագար խանդից։

Նրա հոգեթերապևտ՝ բժիշկ Ռալֆ Գրինսոնը, հիշում էր, թե ինչպես էր Մոնրոն զայրացել, երբ Նյուքոմբը ներկել էր իր մազերը պլատինե՝ համապատասխանեցնելով դերասանուհու մազերի գույնին: Աստղը մեղադրել էր իր ընկերուհուն «իր ամենաթանկարժեք այցեքարտը գողանալու փորձի» մեջ։

Սա իսկական խուճապ է առաջացրել Մոնրոյի մոտ: Նրա աղավաղված ընկալման մեջ նույնասեռականությունը սկսել է կապվել իր ինքնությունը կլանելու ցանկության հետ: Նա կարծում էր, որ իր շուրջը գտնվող գեյերն ու լեսբուհիները պարզապես ուզում են դառնալ իրենը: Երբ բժիշկ Գրինսոնը նրբորեն մատնանշել է նրա անգիտակից նույնասեռական կոնֆլիկտները և այդ վախերի կեղծ լինելը, Մերիլինը դա ընկալել է որպես դավաճանություն և առաջին անգամ սպառնացել ինքնասպան լինել:

Մերիլինի վերջին գիշերվա մասին ճշմարտությունը. մահացու «մրցակցություն»

Դերասանուհու մահվան վերաբերյալ կան բազմաթիվ դավադրության տեսություններ՝ Քենեդի եղբայրների հետքերից մինչև մաֆիայի վրեժխնդրություն: Սակայն, արխիվային կադրերում արտացոլված ճշմարտությունը շատ ավելի պրոզաիկ և տխուր է։ Նրա մահը տեղի է ունեցել պարզ կենցաղային վեճի և խանդի պատճառով։

Փեթ Նյուքոմբի հետ 1974 թվականի չհրապարակված հարցազրույցը բացահայտում է երկու ընկերների մահվան օրը տեղի ունեցած խոշոր վեճի պատճառը.

«Նա զայրացած էր, որ ես կարողացել էի ամբողջ գիշեր քնել, մինչդեռ նա՝ ոչ։ Ես քնել էի փակ դռների ետևում, իսկ նա, ակնհայտորեն, ամբողջ գիշեր թափառել էր տանը։ Նա պարզապես ֆիզիկապես չէր կարողանում հանդուրժել ուրիշի խորը քունը»։

Նյուքոմբը խոստովանել է, որ այդ գիշեր գաղտնի ընդունել է Մերիլինի հանգստացնողներից մեկը։ Բժիշկ Գրինսոնը 1973 թվականին անձնական զրույցի ժամանակ բացահայտել է այս արարքի սարսափելի հետևանքները։

Նրա հարցազրույցի վերջնական արձանագրություններից կտրվել է մի կարևոր արտահայտություն. «Շատ հնարավոր է, որ օրերի անքնությունից առաջացած իր մշուշոտ վիճակում Մերիլինը որոշել է մրցել իր ընկեր Փեթի հետ՝ ով կարող էր ավելի արագ քնել, և զայրույթի և մշուշոտ դատողության նոպայի մեջ դատարկել է քնաբերի ամբողջ շիշը»։

Անկախ ճշմարտությունից, նրա վաղաժամ մահը Մերիլինին վերածել է հավերժական հանելուկի։ Նա շարունակում է հիացնել, սարսափեցնել և բաժանել քննադատներին։

Մահվանից կարճ ժամանակ առաջ ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնին, երբ հարցրին, թե ինչու է դերասանուհու նկատմամբ հետաքրքրությունը շարունակվում, պարզապես պատասխանեց. «Դա շատ պարզ է։ Մեզ համար նա դեռ կենդանի է»։

Այս նյութը Էնդրյու Ուիլսոնի «I WANNA BE LOVED BY YOU: Marilyn Monroe: A Life in 100 Takes» գրքից մի հատված է, որը կհրատարակվի 2026 թվականի հունիսի 2-ին։