«Կռիվը լինելու է»․ Ղարաբաղի ինքնապաշտպանական մարտերի առաջին հրամանատար

«Լրագրի» զրուցակիցն է ԼՂՀ ինքնապաշտպանական մարտերի առաջին հրամանատար Արկադի Կարապետյանը

Պարոն Կարապետյան, 25 տարի առաջ ազատագրվեց Շուշին։ Ի՞նչ զգացողություն ունեիք 25 տարի առաջ այս օրը, ի՞նչ դրվագ կպատմեք այդ դեպքերից։

Օրվա ամենակարևոր դրվագներից մեկն այն էր, որ իմ ուղղությամբ զինվորներ կային, որոնք զենք չունեին, գնում էին իրենց ընկերների հետևից, որ հանկարծ եթե մարդ զոհվի կամ վիրավորվի, իրենք զենքը վերցնեն, շարունակեն կռվել։ Հենց այդպիսի ոգևորություն էր այն ժամանակ։ Մեր սերունդը և այս նոր սերունդը տարբեր են, տարբեր է դաստիարակությունը, նաև միջավայրը, որտեղ մեծացել են, և հիմա մեր փորձը, այս երիտասարդների եռանդը պետք է միացվեն և մեր բոլոր հարցերը լուծվեն, մեր հայրենիքը հետ վերցնենք և ազատագրենք այն, ինչ մնացել է։ Մեր գլխին կախված սրից պետք է ազատվենք, իսկ դա վաղ թե ուշ պետք է անենք, ու ես գիտեմ՝ կանենք։

Արդյոք բոլոր հերոսները հետագայում գնահատվեցին։ Այսօր այդ գնահատանքը կա՞։

Ես այդ հերոս բառը մի տեսակ լավ չեմ ընկալում, ընդունում։ Հայրենիքը պաշտպանելը նորմալ երևույթ է, և ով չի պաշտպանում, նա աննորմալ է։ Մարդը, որ իր ընտանիքը չի պաշտպանում, աննորմալ է։ Այսինքն՝ մեր պայքարը, պատերազմը, թեկուզ ապրիլյան պատերազմը, բոլորը նորմալ երևույթներ են։ Ինչ պարտավոր էինք անել, արվել է, աննորմալն այն է, որ գիտեք՝ ինչ թերություններ են եղել ապրիլին։ Մնացածը նորմալ է, նորմալ է կռվել, զոհաբերվել հայրենիքի համար, բա այդպես պետք է լինի։

շարունակությունը՝ կայքում