Մեր փողոցային նվերը թուրքերին

shame.am-ում կարդում ենք․

Մենք շատ ենք սիրում խոսել ու կրկնել այն մասին, որ դարեր շարունակ թուրքերը մեզնից բարձր մշակույթ են սովորել ու մշտապես յուրացրել են մեր հոգևոր, ինտելեկտուալ ու նյութական արժեքները: Բայց սրա հետ մեկտեղ հազվադեպ ենք անդրադառնում այն հարցին, որ եթե 100 տարի առաջ նրանք իսկապես կրկնօրինակում էին մեզ և կամ պարզապես խլում էին մեր ձեռքից այն, ինչ մերն էր, ապա հիմա՝ մեր օրերում ի՞նչ կա, որ կարող է շարժել թուրքերի նախանձը և ստիպել նրանց վարվելու հին ժամանակների օրինակով:

Այս հետաքրքիր հարցին առաջինը շտապեց պատասխանել Թուրքիայի վարչապետ Բինալի Յըլդըրըմը: Վերջինս «Թուրք արդյունաբերողների և գործարարների միության» բարձր խորհրդատվական խորhրդի նիստի ժամանակ հանկարծ որոշեց օգտագործել հայերենից փոխառված ժարգոնային մի արտահայտություն՝ ապշեցնելով բոլոր ներկաներին: Խոսելով Եվրամիության` Թուրքիայի հանդեպ կիրառած քաղաքականության մասին, Յըլդըրըմը հայտարարեց, որ կառույցի մաքսային միությունը նունպես խաբել ու օգտագործել է իրենց՝ «մատների վրա ֆռռացնելով» Թուրքիային:

«Մատների վրա խաղացնել»-ը, որ թուրքերեն հնչում է «մադիք աթմաք», այդ երկրում համարվում է փողոցային ժարգոն: Հասկանալի է, որ Թուրքիայում բոլորն իրարով անցան, սոցիալական ցանցերը հեղեղվեցին միջադեպի մասին մեկնաբանություններով: Բայց մինչ նրանք կփորձեն հասկանալ, թե վարչապետն ինչո՞ւ օգնության կանչեց հայերին, մենք այս պատմությունից առայժմ կարող ենք ընդամենը մի տխուր հետևություն կատարել: Ստացվել է այնպես, որ մեր օրերում միակ բանը, որով կարող ենք զարմացնել մեր թշնամի հարևաններին, մեր փողոցային լեքսիկոնն է: Այլ բան այժմ կարծես թե թուրքերը չեն ուզում մեզնից ընդօրինկել: