Երրորդ ուժը Ղարաբաղում. ստատուս-քվոն փոխելու փորձեր

ԱՄՆ Արցախի վրայով ազդակ է հղում Իրանին

Մինսկի խմբի ամերիկացի արդեն նախկին համանախագահ Ռիչարդ Հոգլանդի հայտնի հայտարարությունը շարունակում է լինել հայաստանյան հանրության բուռն դիտարկումների առարկա, շարունակվում է հայտարարության շարժառիթների որոնումը:
Հոգլանդը գործնականում չի ասել մի բան, որը նորություն է: Աեծ հաշվով, հնարավոր է փոքր շեղումներով, նա կրկնել է Մադրիդյան սկզբունքների եւ դրանց հիման վրա մշակված Կազանի պլանի տրամաբանությունը: Ավելին, այն, ինչ ասել է Հոգլանդը, տարբեր այլ առիթներով ու ձեւակերպումներով նախորդ տարիներին արտահայտել են ոչ միայն միջնորդները, այլ նաեւ Հայաստանի պաշտոնյաները: Օրինակը, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին Սերժ Սարգսյանի հարցազրույցը Բլումբերգ գործակալությանը, որտեղ նա ներկայացնում է, թե ինչին է համաձայնություն տվել Կազանում:
Այդուհանդերձ, չպարունակելով որեւէ առանցքային նորություն, Հոգլանդի հայտարարությունը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել առաջին հերթին գուցե այն առումով, որ հնչել է Սոչիում Պուտին-Սարգսյան հանդիպմանը զուգահեռ:
Դա հիմք է տվել եզրակացնել, որ Հոգլանդը կամ նրա շուրթերով ԱՄՆ ինչ որ բան էր ազդարարում այդ հանդիպման կապակացությամբ: Հնարավոր է, իհարկե:
Սակայն, արժե ուշադրություն դարձնել մեկ այլ հանգամանքի, կամ հանգամանքների: Նախ, այն, որ ղարաբաղյան խնդիրը հանդիսանում է ոչ միայն զուտ հայ-ադրբեջանական հակամարտություն, ինչի մասին առիթ եմ ունեցել գրել նախկինում բազմաթիվ անգամներ, ինչի մասին արտահայտվել են նաեւ մի շարք այլ փորձագետներ: Ղարաբաղյան խնդիրը հենց սկզբից եղել է աշխարհքաղաքական լրջագույն գործընթաց, որը ստատուս-քվոյի փոփոխությամբ փոխել է տարածաշրջանի ամբողջ դասավորությունն ու տարածաշրջանային անվտանգության, տնտեսա-քաղաքական հարաբերությունների տրամաբանությունը, տարածաշրջանով շահագրգռված տերությունների ուժերի հարաբերակցությունն ու հեռանկարները:

շարունակությունը՝ կայքում